Trzy słowa

[Eustachy Sceptykiewicz]

Uśmiechasz do mnie słodko się
Nie dbam o to że Ty tylko lubisz mnie
W mej głowie Twoje słowa kołatają
Spokojnie żyć nie dają i wciąż powracają:
Nie kocham cię, nie kocham cię… .

Uśmiechasz do mnie słodko się i
Nie dbasz o to że ja kocham cię.
Widzisz we mnie przyjaciela,
A samotność mi doskwiera
Spać nie daje, jeść nie mogę
Czuję teraz słów potęgę.
W pamięci wciąż mam buzię Twoją.
A łzy gorzkie napływają na twarz moją
Słów z ust Twoich, słodkich niczym miód,
Nie zapomnę po mój grób.
Cierniem tkwią w mym sercu i zadają ból
tak raniony ogniem bezlitosnych kul,
wciąż słyszę i słyszę:
Nie kocham cię, nie kocham cię… .

Nie uśmiechasz już do mnie wcale się,
Smutną minę i oczy masz
Lecz przykrości nie odczuwasz
Twe uczucia nie warte są mnie?!
Nadzieja prysła szybciej niż przyszła,
Czuję wstyd, że ta miłość mi nie wyszła.
Nieba uchylić Tobie chciałem,
Zrozumienia trochę tu oczekiwałem,
A Ty żyjesz sobie błogo,
Nie kochając wciąż nikogo,
Nie pogardzasz mną lecz
Pocieszenie to marne, muszę rzec.
Cicho stoję sobie na uboczu,
I próbuję nie spotykać Twoich oczu
By słów dawnych sobie nie przypomnieć.
Dość już tego! Nie chcę cierpieć!
Ale one wciąż tam pozostają,
Moją głowę znowu zadręczają:
Nie kocham cię, nie kocham cię… .

Uśmiechasz do mnie na nowo się.
Ja nieustannie znoszę te udręki i
Wybić z głowy swej nie mogę,
Przemyśleć wszystko i od nowa zacząć chcę,
Mózg zabrania i wstrzymuje
By ten koszmar już zakończyć, łgać mi każe:
Nie kocham cię! Nie kocham cię!

[kaja-maja28]

Dla mnie ciekawy wiersz.
I myślę że to tylko usta tak mówią.
Serce myśli inaczej.
Pozdrawiam milutko