Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Dlaczego?

kaja- maja
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

kaja- maja

kaja- maja

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Kochany,
Gdy patrzę na Twoją fotografię,
To płakać mi się chce.
Zadaje sobie pytanie?
Dlaczego los tak skrzywdził mnie.
Dlaczego tak rozdzielił nas.
Jaki powód On w tym miał.
Dlaczego rozłączył kochające się serca dwa.
Dlaczego musimy znów tak długo czekać,
Aby połączyć nasz serca.
Dlaczego On tak nami rządzi?
Przecież my nie chcemy tego sami.
Wiele mam pytań do losu,
Lecz trudno o odpowiedz.
Widocznie On tak chce...
Wystawia nas na próbę.
Jemu jest dobrze,a nam nie.
Dlaczego On tak krzywdzi innym duszę?.
Chodz mi smutno i płakać się chce,
Nadziei nie tracę i tak sobie tłumaczę,
Rozłąka przeminie jak sen
I wkrótce znów połączymy się.
Ale,
Ale powiedz mi ,powiedz losie,
Dlaczego tak musi być?

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Łukasz Wiesław Jasiński
      Zrozum

      Przez Łukasz Wiesław Jasiński · Opublikowano

      Zrozum   Nie przesadzaj zdrowych drzew, życiodajnych: dojrzałych - korzeni, ujrzysz tylko martwy krzew,   miną długie lata nim podrosną, a odrosną wśród przeszłości cieni, miną długie lata nim przerosną    żywe rany - cichy gniew, ciernistych: słów - kamieni  i ślepej śmierci śpiew...   Łukasz Jasiński (luty 2026)  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • marekg
      późna godzina

      Przez marekg · Opublikowano

      @Nata_Kruk @Nata_Kruk Dzięki za uważne czytanie .                                                                                                   
    • Leszek Piotr Laskowski
      Sędziwe lata.

      Przez Leszek Piotr Laskowski · Opublikowano

      "Sędziwe lata" Lubię poranki i rodzący się świt, gdy dzień otwiera swe świetliste bramy, bo w każdym z nich odwieczny tętni rytm, którym ku życiu nieustannie zdążamy. W bezkresie galaktyk, pośród gwiezdnych mgławic, jakże niezmierny jest wszechświata stan! Ileż światów zdołał czas już pozostawić, ile początków skrywa wieczności plan? Cóż jest prawdą, którą przyjąć nam wypada, gdy dzieje własne próbujemy pojąć sami? Jesteśmy ledwie pyłem, co się osiada na brzegu wieczności pomiędzy światami. Codziennie, niczym Syzyf, trud podejmujemy, pchając pod górę głaz marzeń i nadzieje, i choć kres drogi przeczuć nieraz umiemy, wciąż serce ku przyszłości ufnie się śmieje. Bo żadne życie nie kończy się spełnieniem, nie ma pożegnań, które niosłyby ukojenie, gdy ciało ustępuje przed przemijaniem, a duch odchodzi w nieznane przestrzenie. Dlatego żyjmy pełnią każdej chwili, tu, gdzie los nas postawił, pod niebem i słońcem, byśmy w godzinie, gdy będziemy odchodzili, mogli rzec: „Żyłem naprawdę” — nim nadejdzie koniec. Bo czas, choć cichy, niestrudzenie naprzód kroczy, nie pytając nikogo o zgodę ni o zdanie, a sędziwe lata przychodzą jak nocą mrok głęboki, nim człowiek zdoła pojąć ich przybywanie. Leszek Piotr Laskowski
    • wiedźma
      milczenie

      Przez wiedźma · Opublikowano

      @Poet Ka Dla mnie to takie otwieranie i zamykanie kolejnych szuflad. Od zewnętrznych uczuć do wewnętrznych. Te szuflady są o tym, co chcę pokazać światu, a co zostawiam dla siebie. Cały wiersz jest drogą, by dojść do słowa "milczenie". Osobiście odbieram to jako ten moment, w którym brakuje słów na tłumaczenie. To nasycenie jest stanem, milczenie nie zniekształca. Pozdrawiam serdecznie 🪻🪻🪻
    • Posem
      55#

      Przez Posem · Opublikowano

      Dziękuję Pani bardzo. Pozdrawiam. 

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...