Zagubiony

[Wilkołak]

Zgwałć mi dusze,
zgwałć też serce,
w głębi czuję żem jest ślepcem.

Skradnij rozum,
odbierz życie,
weź to wszystko co w mym bycie.

Zabierz ciało,
zgnieć marzenia.
Spraw by wszystko bez myślenia,

było puste jak życzenia.
Weź to wszystko,
weź ze sobą,
nie myśl o mnie,
bądź wciąż sobą.
Daj mi umrzeć,
poczuć ciszę,

pokaż bezsens w mym niebycie.
Egzystencje zostaw Bogu,
nie mów o mnie już nikomu.

Ja umarłem.
Żyć przestałem,
lecz mych marzeń nie oddałem.

Dusza leci,
wolność cieszy,
lecz mnie życie już nie śmieszy.

[Katarzyna Bielińska]

Przepiękny wiersz. Naprawdę. Jeden z lepszych, jakie tu dotąd czytałam. Jestem pod wrażeniem!

[Wilkołak]

czy lepszy czy gorszy to nie mnie oceniać.. ale niewątpliwie mało osób kwapi sie by cokolwiek skomentować. Ciesze sie ze Ci sie spodobał, chociaż nie myślałem że ktoś może być pod warzeniem czytając coś takiego :)

[Katarzyna Bielińska]

Dlaczego Cie to dziwi? Przecież to piękny wiersz. Nie chodzi o to, żeby zachwycać się tylko tym, co proste, lekkie i przyjemne. Zachwyt może wzbudzić zarówno radość zawarta w treści wiersza, jak i smutek, rozpacz, bół egzystencjalny itp. Tu chodzi o formę przekazu, sposób przedstawienia tematu. A Tobie to wyszło świetnie!

[Wilkołak]

bardzo cieszy mnie to że tak Ci sie podoba ten wiersz.