Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Pieniądz

Łukasz K.
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Łukasz K.

Łukasz K.

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

„Człowiekiem jestem i nic, co ludzkie nie jest mi obce”.


Nic, co stworzone przez człowieka
Jemu nie powinno być obce
Bo z tego mądrość płynie, jak wielka rzeka
Choć czasami zwiedzie go na manowce

Człowiek teraz nie interesuje się sprawami człowieka
Tylko pieniądz do różnych badań go zachęca
Niestety tylko to go urzeka
Choć, niektóra jednostka powie, że zakręca

Lecz osób takich jest ilość śladowa
Ludziom wystarczy trochę pieniędzy
I krótka namowa
Zgodzi się na wszystko, byle tylko wyjść ze swej nędzy

Człek nawet brata swego za mamonę sprzeda
Gdy to robi nie wie, że czeka go bieda
Za życia i po śmierci.

Więc mówię do Ciebie młody przyjacielu
Skrusz serce swe
Będziesz jednym z niewielu –
Którzy zmienili się

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy

  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • andrew
      Rysunek węglem

      Przez andrew · Opublikowano

      @wiedźma ... nie klejem   myślą złotą   i kwitnę z poranną rosą   na niebo spoglądam śmiało bo jestem osóbką doskonałą  ... Pozdrawiam serdecznie Miłego dnia 
    • Berenika97
      Płatki śniegu

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @onasama   "Nieodporny krytyce, za słodki by być kimś o twarzy lwa" - to bardzo ciekawa fraza.  Świetnie oddajesz to uczucie bycia zbyt wrażliwym w świecie, który tego nie wybacza. Podoba mi się. :)
    • simsalabim
      Koegzystencja

      Przez simsalabim · Opublikowano

      najlepsze porno jakie widziałem robią japończycy nikt nie potrafi ułożyć tak wstrząsającej sekwencji zdarzeń zwykle zaczyna się normalnie krajobraz senna ulica dom to co dzieje się później zaburza cały emocjonalny system oglądających przeważnie jest wieczór rodzinna kolacja ciepłe rozmowy lekka sielanka nagle pojawiają się luźne wątki erotyczne scenarzysta wprowadza wyjątkowo delikatny nastrój podwinięta spódnica pani domu skrywana gdzieś w kuchni masturbacja syna lubieżny wzrok ojca na cyckach córki jednym słowem w miarę przyjemny soft następnie poszczególni domownicy korzystają z łazienki kolejność jest całkiem przypadkowa w tym momencie zaczyna się coś w rodzaju incest crazy dance i żeby było ciekawiej kolejność jest całkiem przypadkowa jeśli jako odbiorca miałbym możliwość coś przekazać japońskim scenarzystom to zdecydowanie sugerowałbym trochę więcej muzyki ona dość znacznie potrafi łagodzić obyczaje
    • Berenika97
      Pod Nocnym Aniołem w Lanckoronie

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Benjamin Artur   Niezwykle sugestywny, senny klimat - refren "Od dawna było już wiadomo..." działa jak zaklęcie - między jawą a snem, między realnym rynkiem w Lanckoronie a przestrzenią metafizyczną. Anioły, które "lądują", a w końcu "rozbijają się" na bruku, to piękna metafora przejścia od sacrum do bólu. Bardzo podoba mi się fragment - "kiedy odwiedzam Cię, rozstaję się... co dnia od nowa rodzę się" - paradoksalne, cykliczne doświadczenie miłości i śmierci splecionych ze sobą. Bardzo ciekawy wiersz! :)
    • Berenika97
      Imieniny Bronisławy

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @7system   To bardzo piękny i ważny pomysł. Poezja, która pokazuje, że bohaterowie to nie pomniki, tylko zwykli ludzie, ma ogromną siłę - bo zamiast oddalać nas od historii (przez patos i idealizację), przybliża ją. Czytelnik nie myśli wtedy "oni byli z innej gliny", tylko "to mogłam być ja, mój sąsiad, moja babcia". To właśnie robi z historii coś żywego, a nie muzealnego eksponatu.   Co do Pani Wandy - 14 lat to wiek, w którym normalnie martwi się o zupełnie inne rzeczy - o kolegów, o naukę, o pierwsze zauroczenia. Zestawienie tej zwyczajności wieku z ciężarem, jaki na nią spadł, samo w sobie jest poruszające - nie trzeba nawet niczego dodawać, żeby czytelnik poczuł kontrast. To dokładnie ten rodzaj konkretu, który sprawia, że "bohaterstwo" przestaje być abstrakcją, a staje się czyimś realnym, przerwanym dzieciństwem.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...