„niczym taniec”

[Madlen ka]

kłębią się zawiłe emocje
skórkami mandarynek nasączającymi nasze palce
telefon miga na linii - ty
odpowiada spieszne bicie serca
system nerwowy wibruje
przytykam głowę do twej klatki
moje dni zlewają się w jeden jesteś koloryzatorem tego pędu
moje życie ma smak szybkości zabarwionymi napiwkami i gestami na tak i pomrukami na nie

ręce latają w ruch ptasich skrzydeł
bujam się byś dostrzegł jaka wolna jestem

poudaję swoją siłę tak doskonale maskuję się przed twoimi oczami które kocham
aż do ruchu w którym zastygam a moje wargi idą…moje uszy szyja… pośladki
zrzucam swoją maskę

krok w tył potem w przód
rzucasz moje zakazy
tak jak opuszczona koronka tłoczona spragnieniem
skłon
obsunięcie

nie opuszczaj mnie na ziemię
nie pozwól mi wiedzieć
zakryj oczy
tańczmy w tym upadłym tańcu

[pathe]

ta forma:/
weź to przeczytaj na głos

[Madlen ka]

mysle ze wlasnie takie niepoukladnie przyciaga:) moja opinia moj wiersz,pozdro;p

[Mateusz_Zachciał]

też tak myśle, ....to co ja widzę i tak jak chcę PISZĘ!!! Dla innych może to być beznadziejne, a dla mnie jest bezncennym skarbem:)

pozdrawiam

(i radze na przyszłość zlewac opinie tych którzy "wielbią" tylko swoje wiersze, a w innych widzą błędy)