mitomania

[Adam Poprostu]

To pierwsze dni wiosny
I spadł brudny śnieg
Wszystko się strawiło
Nie miał po co, a biegł
Po tęczy swych myśli
Do snu, gdzie siwy koń
W galopie wyprzedza Śmierć
Potem pada wśród płatków wiśni
Żeby nie powiedzieć, że zdechł

Z zemsty wyprzedzili czas
Aby poczuć się jak bóg
W siedem dni zadeptać świat
Tylko on tak marzyć mógł
W wyobraźni raju został
Nadal gryząc w zębach skały
Jako drugi z martwych powstał
A dla dwóch jest raj za mały

Potem chciał napisać mity
Wydanie drugie, poprawione
Ozyrys miał być królem, jednak
Re rozłożył się na tronie
We wszystko wmieszał się Anubis
I rebelia, Egipt płonie
Autor skrywa uśmiech szczery
Pieszczą go Izydy ręce
Jednak to był dotyk śmierci
Suka mu zmiażdżyła skronie

[Agnes]

zero komentarzy pod pana wierszem chyba mówi samo za siebie? proszę wybaczyć ale ledwo dałam radę przeczytać pierwszą i ostatnią zwrotkę.

pozdr.a

[Ja Mała_Kleopatra]

za dlugi jak dla mnie to raz.
pierwsza zwrotka ma jakby zbyt wiele "wymuszonych" srodkow stylistycznych.
druga zwrotka mi sie podoba, dwie pozostale mniej...
ostatnie dwa wersy - chyba najlepsze.

pozdrawiam :)
Mala Kleo

[pathe]

przeczytałam całość.
nic nie zrozumiałam