Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Nienawidzę sposobu, w jaki mówisz do mnie
Jak jeździsz autem i się na mnie gapisz.
Twojej miny gdy odgadujesz moje myśli.
Gdy zawsze masz rację i kiedy kłamiesz.
Gdy mnie rozśmieszasz i zmuszasz do płaczu.
Kiedy cię nie ma i kiedy nie dzwonisz.
Nienawidzę sposobu, w jaki cię nie nienawidzę…
Nawet nie trochę,
Nawet nie ciut,
W ogóle...

Opublikowano

wiersz b.prawdziwy, dokładnie oddający rzeczywistość. Bez filtracji wewnątrz Ciebie nawet i tego mi właśnie brakuje :(
Uważam,że wydarzenia z prywatnego życia to najlepszy motyw do pisania wierszy, ale jeśli na obraz nie naniesiesz swoich własnych doznać, emocji i nie wspomożesz ich środkami poetyckimi...
wiersz nigdy nie będzie urzekał, nie będzie dobry.
Moim nic nie znaczącym zdaniem ;)

Bawimy się w poezje zmieniając rzeczywistość... fikcja będąca rzeczywistoscią nie jest niczym pociągającym dla mnie, jako poety.
Pozdrawiam
Coolt
[sub]Tekst był edytowany przez Coolt dnia 01-02-2004 23:40.[/sub]

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Gratuluję tak fajnej codzienności. Napisałaś tak zachęcająco, że nic tylko naśladować! 
    • moja codzienność jest całkiem niezła  po przespanej nocy miły poranek w ciepłym domku obiadek  popołudniowa kawka flat white z ekspresu  ciasteczka bez strachu o utycie potem stosowna kolacja (a co tam na wybieg na pewno nie pójdę) nikt nie chciałby i ja też  co za szczęście klarowna sytuacja bez zbędnych ambicji i niepokojów  w ciszy własnego pokoju doświadczam świętego spokoju    i nic więcej teraz nie napiszę  mam zamiar wczuć się wsłuchać w tę spokojną sytą zimową ciszę    a co?
    • @Berenika97 Dlaczego oni nie potrafili ze sobą rozmawiać wcześniej?
    • Obiecałaś, że do końca - że po grób, dwa oddechy, zawsze razem uczuć cud, wspólne cele, ciągle głośno, u stóp świat lecz po latach coś nie poszło - mamy pat cisza rośnie, choć mieszkamy wciąż we dwoje wieczorami, każde gaśnie w swym pokoju   Bardzo często, powtarzałaś to ma sens a dziś milczysz, czy to koniec, czy to kres jeszcze wczoraj, nam wystarczył jeden znak dzisiaj rzadko twoje usta szepczą tak cisza rośnie, choć mieszkamy wciąż we dwoje wieczorami, każde gaśnie w swym pokoju   Na zakręcie, nagle zgubił się nasz ślad niby razem, ale to nie tamta gra w Twoich oczach, coraz częściej widzę chłód chcę go stopić – nie wychodzi – pusty trud cisza rośnie, choć mieszkamy wciąż we dwoje po omacku, szukam Ciebie w swym pokoju
    • @bazyl_prost bo jest z okresu międzywojennego i wnętrze też jest art deco:) oryginał oraz poręcz na klatce z drewna giętkiego:) są złocenia oryginalne wyczyszczone :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...