Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

staram się za wiele nie myśleć
za trudno jest tak po prostu zrozumieć
że gwiazdy świecą bo chcą a nie dlatego
że patrzymy


uwijam się z dniami dość płochliwie
w pośpiechu lepię jakieś namiastki
być może ciepła ale bez większego sensu

twoje wypełnienie czasu jest teraz
na wyciągnięcie dłoni
którą kiedyś nauczysz się wplatać we włosy
nie moje ale z moją upartością

nie zadaję standardowych pytań
wszystko co chcę wiedzieć
to czy warto wierzyć

że tylko moje wiersze leżą
nie przeczytane

Opublikowano
trudno zrozumieć że gwiazdy świecą bo chcą
a nie dlatego że patrzymy

uwijam się z dniami dość płochliwie
lepię jakieś namiastki
być może ciepła
bez większego sensu

twoje wypełnienie czasu jest teraz
na wyciągnięcie dłoni
które nauczysz kiedyś wplatać
moją upartością
we włosy nie moje

wszystko co chcę wiedzieć
zawija się w znaku zapytania
czy warto wierzyć

że tylko moje wiersze leżą
nie przeczytane


z puentą bym coś zrobił bo w obecności całego wiersza nie za bardzo


trochę namieszałem
ale wydaje mi się że może w jakimś stopniu pomogłem
albo i nie

wieczności.
Opublikowano

Dawno nie czytałam wiersza, który tak silnie uderzałby w moją wrażliwość.
Puenty się nie czepiam, bo kto wie, "co autor miał na myśli"?

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • To kredkami da się temperować inne kredki?
    • Szedł drogą cienia  w rytm cierpienia zasłaniał czernią kolory od promieni słońca był odosobniony Szedł cień drogą w mroku  ubrany w czerni otchłań Nie zna słońca i świata w kolorach Zawsze jest z nami czy może jednak nie cień tylko gdy światło oświetla ciebie jego ją ich tych tamtych i mnie  czy cień rzuca cień czy za cieniem też ciągnie się jakiś cień niewidzialny okiem jak ludz kie czy w cieniu cienia może być jakieś życie i szansa by jak róża wyrosła ubrana w sztuķę ciuchem poezja lub obraz  wiersz albo książka  muzyka piosnka  cień przy tobie wytrwale krok za krokiem zmierza jak się pozbyć cienia gdy umierasz to go już nje ma gdy przysypie trumnę ziemia  gdy popioly zapakują w urnę a cień został sam tam i kogo innego stalkuje wiecznie idąc z nim krok za krokiem dzień po dniu cieniu mój  mój prześladowco  czy ty byt swój zawdzięczasz ciemnym mrokom czy to słońca zasługa że jesteś tutaj dzisiaj jak wczoraj jak obyś dożył jutra i przekonał się że żyjesz gdy twój cień jest tutaj jak będzie aż urna aż trumna aż dusza wywedruje z tego opakowania ze skóry    wers który by poruszył by mógł się zdarzyć  zajęty głupotą własną ośmielam się marzyć  czyż marzenia jednak nie są od tego by się nie spełniać by mogły trwać jak nadzieja w nas żywa  choćby dusza martwa  to zdarza się pływać w myślach wśród rzeki miodu i mleka pełnej  bujanie w obłokach zupełnie  i niebieskie migdały jak oczy które na popiół zszarzały z latami  wypalone paczki  papierosów  blizny jak znaczki  karma znajdzie sposób  wypite flaszki kibel zarzygany o czym to ja aha   
    • @Nata_Kruk Dzięki. Ten wers miał właśnie nie domykać.
    • Prosto w twoje objęcia  Piękna damo ze zdjęcia! 
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Kornel to nie Twoja liga, dlatego tracisz czas pod tym wierszem.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...