czas oswoić ciszę - jest czuła z natury

[ewa birk]

przychodzi, bo przeczuwam? ktoś inny i bardziej się boi
podpowiada jak sufler: jestem zazdrosna
o odcień opalonej skóry, po wyjściu z wody nastroszone
młode piersi

- przez brudne szkło żar zapala okna, trochę perwersyjnie
rozpoczynamy rytualny taniec przeklinając papierosa, nocą
znowu zabije jak żywe serce - byle do zimy

czekać aż zmrok przestanie się śmiać z własnych dowcipów
otuleni kołdrą będziemy wyglądać czy spadł pierwszy śnieg
wspominać powietrze o zapachu pestek słonecznika - odganiać myśli
hałaśliwe jak komary; czas doprowadzić, poskładać, zapiąć na ostatni

guzik zgodzić się