Motyle

[Wiktor G.]

Jakie z nas motyle kochana?
zawieszone w próżni egoizmu
na wątłych skrzydełkach

kruche myśli nie zastąpią nam
porywów szaleństwa
wygasłego żaru dziecięcej fascynacji

odszedłbym tak jak chcesz
nie potrafię nie cierpieć

Jestem pustym zbiornikiem
Ty wypełniasz mnie całego

[Tomasz Obłuda]

no niezły jak dla mnie,ale ja sie nie znam
taki neoromantyzm
fajnie jak by tak pisano,a nie o zużytych podpaskach czy tależach po spagetti,
ludzie nie maja emocji i na siłe tworzą,
pozdrawiam tak trzymaj

[Stanisław Kamykowski]

pierwsze dwie strofy przypadły mi do gustu, natomiast dwie kolejne sprowadziły na ziemię
z całym szacunkiem dla dwóch pierwszych strof (naprawdę są bardzo dobre) wers "nie potrafię nie cierpieć" brzmi nader prymitywnie i jak wyciągnięte z rozmowy z przyjaciółką/cielem przez gg, zaś dwa ostatnie wersy-może za ostro, ale coż...-esencja grafomaństwa
reasumując widzę tu kontrast pomiędzy ciekawym kawałkiem twojej twórczości pomiesznej z zupełnym niedopracowaniem końcówki
pozdrawiam:-)

[Chanah Letkowska]

Pierwsza strofa ciekawa, podoba sie.
Reszta jest przasna, "wyraz" gdzies umknal, czyli jest bez.

Pozdrawiam, Chanah.

[allena]

proponuje zmienić- nie potrafię nie cierpieć - bo jakoś odstaje i będzie dobrze. :) A.

[Wiktor G.]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Panno Mary ma panna zły dzień czy złe dni a może to tylko złe życie ogólnie? :D

[Wiktor G.]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

A dziękuję panie Tomaszu. Wiem o co panu chodziło i sam ubolewam nad brakiem emocjonalności u niektórych osób.

[Wiktor G.]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tak ten wers to nie jest szczyt moich marzeń. Popracuję nad nim.
Pozdrawiam

[Fagot]

„kruche myśli nie zastąpią nam
porywów szaleństwa”

Moim zdaniem to jest najlepsze a co do reszty to już różnie bywa, grafomania to, to nie jest, ale do ideału też ma daleko, jest jakaś emocja, myśl trochę to inaczej może ubrać i będzie dobrze. Co do tego cierpienia, każdy człowiek nie potrafi nie cierpieć, to jest oczywiste ale musisz napisać to bardziej subiektywnie, przecież to twoje cierpienie, trochę „egocentryzmu” w wierszu jeszcze nikomu nie zaszkodziło.
Pozdrawiam