Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

szeleszcząc gubi poskręcane
listy na wietrze

usychają nabrzmiałe błony
pękając z bólu

skrzypiące rogi nieznanymi
dźwiękami wywołują dreszcze

zmęczone sznury trzeszczą przenikliwie
przechodząc w stan kruchy

strzelają nerwowo bicze
rozcinając powietrze do chmur

już nic nie toczy
w uschłych podporach

ptak usiądzie i zaśpiewa
nim powali się i sczernieje

Opublikowano

szeleszcząc,
trzeszczą,
skrzypiące,,, za duzo
tego tymu slow!

a tak wogole to dziwny wiersz, tylko
koncowka czy puenta jest znosna,choc
ptak usiądzie i zaśpiewa- banalnie to brzmi,
a to co wyzej jakies wydumane, jakby
na sile napisane. takiem mam mysli.

do kompletnego przemyslenia text!

Pozdrawiam

Opublikowano

Witaj. Świetnie poradziłaś sobie i widzę,że Stasia coś o czasownikach
no to tak średnio masz dwa i trochę na dwie linijki - nie mam pojęcia czy to za...
Wiersz mi się podoba. Buźka!:))) EK

Opublikowano

kochana, widzę duże zmiany na plusss, teraz czyta sie pięknie,

zmęczone sznury trzeszczą przenikliwie --------coś się psuje i rozpada- stare drzewo?
przechodząc w stan kruchy

strzelają nerwowo bicze
rozcinając powietrze do chmur-------to opis burzy

ale jest nadzieja, że jeszcze usłyszy śpiew ptaka nim uschnie i sczernieje.
ładnie to obmyśliłaś
buziam!

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Fala Co i raz wzbiera w nas fala, siła nieposkromiona, moc osadzona w niemocy. Tajemnicza dama. Stawia ciężkie kroki. Potupie. Poskacze. Zawstydzona opuści pokój. I koniec. Nie tęsknię.
    • @hollow man   Dziękuję za te słowa. Niech ta wizyta będzie dobra. @Benjamin Artur   Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. 
    • @hollow man   Niezwykle mocny i życiowy wiersz. Często wydaje nam się, że żeby komuś pomóc, musimy dawać jakieś mądre rady, sypać rozwiązaniami albo za wszelką cenę tę drugą osobę "naprawiać". A Twój tekst tak pięknie pokazuje, że najważniejsza jest po prostu obecność. Najbardziej dotknęły mnie te słowa o drzewach, które nie wyrosły silne. Przecież nie każdy z nas musi być wiecznie twardy i radzić sobie ze wszystkim. Czasem życie nas przygniata i dobrze wiedzieć, że ktoś nas akceptuje również w tych gorszych momentach, gdy po prostu sobie nie radzimy. Końcówka o tym, że jesteś obok, nawet gdy ten drugi człowiek o tym nie wie, po prostu łapie za serce. To chyba najpiękniejsza definicja prawdziwego wsparcia. Bez zbędnego gadania, bez oceniania - po prostu czyste, ciche "jestem".   Naprawdę piękny tekst i także dla mnie osobisty. 
    • @Berenika97 Moja Babcia tak czyściła to lastryko przez 20 lat. Dopóki nie zapomniała drogi na cmentarz, imienia Dziadka i swojego. Dawno u nich nie byłem. Pojadę pogadać. Dzięki za to.
    • @hollow man   Bardzo dziękuję!  A wiesz, że ten "klimat" to nie z filmu (nie widziałam go) , ale z wizyty na cmentarzu. Dwie kobiety wspominały swoich mężów, jakby oni żyli. I to było fascynujące.  Nie podsłuchiwałam, tylko rozmawiały tak głośno, że trudno było nie słyszeć. :)))     Serdecznie pozdrawiam. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...