Testament

[kordelia]

Zaczaruję kwiaty swoją euforią
Trawom daję pobudzone zmysły
Wiatry nakarmię barwną symfonią
Drzewom się dorodny rajski owoc przyśni

U podnórza gór strumyk wyda nektar
Przywrócę głazom miękkie czułe serce
Oczy otworzę uśpionym przez letarg
Do żywiołu wrzócę testament w butelce

Pieśni oddam pot płynący z poezji
Choć myśli moje błądzą już w amnezji

[kordelia]

Przewiduję,że nie źle zbierze mi się za to ostatnie zdanie, ale co tam?Ryzykuję i tak już dostałam.Jeden komentarz więcej, nie robi różnicy,ha,ha,ha.