Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

modły lilii wodnych snują się
obok śpiewu wodorostów

kaplica ograniczona brzegami
wszędzie zimno i mokro
od paciorków
płynących spod powiek

umartwianie ma tu formę obijania się
o kamienie
nawet nie boli tak bardzo
jak nadmiar niepojętych emocji

poszłam do klasztoru
jak chciałeś
kochany królewiczu


(twoja) Ofelia

Opublikowano

Szukałem w okolicy, nie znalazłem i teraz nie wiem czy czytam
coś co już widziałem, czy też kontynuację, jakiś cykl (ta "twoja Ofelia"
i klasztor, musiałem już to gdzieś czytać, oczywiście twojego Julio autorstwa).

Ale będę udawał, że pierwszy raz i z niczym mi się nie kojarzy:)
Bardzo mi przypadł do gustu. Świetny pomysł,
świetne wykonanie, miło się czyta i ogólnie - błyskotka.

P.S. A gdyby tak z tych paciorków spod powiek zrobić różaniec w dłoniach?
Ale to już chyba przesada. No, w każdym razie te paciorki i tak
mi się kojarzą z różańcem:)

Opublikowano

Ot pejzaż - ot poezja ( może jezior ?)
Zbudowac pejzaż jest niezwykle ciężko, aczkolwiek mam wrażenie, że jednak w tym wierszu mozna odpocząc od przeróżnych rźnięc i flaków na wierzchu. Tylko dwa wersy:
od paciorków
płynących spod powiek - zbyt takie, no...

Pozdrawiam.

Opublikowano

Bartku:
mogłeś ten wiersz widzieć w warsztacie... poza tym niedawno (tzn ponad tydzien temu ;) ) pojawił się tu inny mój tez związany z Ofelią ;)

M. Krzywiak:
jakie zvyt sate paciorki... ;)? dziękuję za ślad

le mal:
cieszę się że się podoba ;) pozdrawiam

dziękuję za komentarze

Opublikowano

dobrze, że nie użyłaś słowa''różaniec'', dla mnie osobiście byłoby zbyt....kościelnie, a tak jest romantycznie. podoba mi się bardzo. paciorki to koraliki. pozdrawiam ciepło.Jil Jori.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




powiem Ci Stasiu, że to nie żaden zawód... to po prostu... powtórki przed maturą. Przypomniałam sobie tą nieszczęsną Ofelię i tak się to odbiło na moich "(s)tworach"
choć tyle przyjemności z tej powtórki - wiersz można napisać ;) który jak się okazuję nie jest taki zły..

pozdrawiam ;)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      :) aleś zawędrował (2022?)... ja też dziś trochę powędrowałam przez sny, a jak się przedarłam to... ciekawe, że taki wiersz ci się nawinął...  jedna część snu była dla mnie, a druga... no żart, nie żart, ale... śnił mi się klaser ze znaczkami apropo tego zbieractwa z wiersza... i strasznie się z nim męczyłam tzn z porządkowaniem klasera (? po co?), bo albo jakieś znaczki były nie przy swojej serii, albo kilka na sobie (wiem, to błąd krytyczny), albo mi się pomieścić na stronie nie chciały... uff... dobrze że to była tylko połowa snu... ale... całość snu mnie teraz zastanawia :))    Pozdrawiam  
    • Anna lubi ten czas w którym nawłoć złocista i łany otulone mgłą odpoczywają miodnym aromatem przepełnione dzwonki wśród stukotu kół na polnych kamieniach w chrzęstach lotnych trzmieli zagubiony kawałek koronki szelest deszczu który skupia uwagę brzmi jakby spadały łuski z oczu woda ścieka najkrótszą z dróg wprost do ust    

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • * * *   mówię na wiatr moje słowa niosą się daleko mówię na wiatr wiatr nie słyszy wiatr nie może słyszeć zapytał prosty człowiek zagubionego gdzie byłeś? byłem tu, byłem tam i byłem pomiędzy jestem włóczęgą szukającym ducha co zaś widzę? dużo pomylenia pojęć, iluzji wszystko wiruje wokół mnie mówię na wiatr wiatr nie słyszy wiatr nie może słyszeć nie jestem twoją własnością nie wywrzesz na mnie presji chcesz zmienić moje myśli nie zaprogramujesz mnie nie będziesz kontrolować zabierasz mi tylko czas mówię na wiatr moje słowa niosą się daleko mówię na wiatr wiatr nie słyszy wiatr nie może słyszeć zapytał prosty człowiek zagubionego gdzie byłeś? byłem tu, byłem tam i byłem pomiędzy
    • @LessLove @Benjamin Artur dzięki serdeczne

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       
    • @LessLove w 2076 będzie duży skok technologiczny:) przygotowujemy sondę, by zobaczyć planetę Sednę, tą, która widziała rewolucję neolityczną :) Ale co za tym idzie nie będzie już normalnego mięsa ani roślin:) wszystko będzie z probówek:) w neolicie rośliny same się rozsiewały, obecnie są poddane człowiekowi.  @Gosława ja kocham maliny, jem je codziennie:)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...