Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano
Koniec świata się zbliża, tego nie wypada przegapić


Któregoś dnia będziemy jeść ( kombinuję chyba
dobrze - ludzie zawsze jedzą podczas wybuchów),
w okowach talerzy zobaczymy jak puchnie ryba,
wychodzą z niej robaki, plejada martwych karaluchów.
I ludzie pomyślą : koniec się zaczął, a kolacja stygnie.
Ucieka przed nami, płetwy zawija na rogi kozie
w dłoniach skrzypią noże. Tylko czekać, aż się wygnie
jej kręgosłup w krzyż. Pojawi się wtedy zwierz na wozie.
I trąbić będą słonie różne nowiny, jakby zabawne,
bo nieprawdziwe. Że nie każdy dostanie siano na dobry
sen, że trzeba się rozliczyć z każdym za zbyt barwne
życie. Popatrz ile teraz ryb już oczy wytrzeszcza puste
ile planktonu dzieli się nierówno na ości i kości,
ile słów boi się słowa, więc jak to możliwe, że tak tłuste
w pytania, tłuste w dusze dzieje umierają w samotności?

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @FaLcorN   Deser …tylko po obiedzie Kornel.!

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       
    • "Chuściana matka" Idzie i nie patrzy, gdzie i dokąd zmierza, wzrok wbity w buty, w myślach czarna pustka. Chodem swym powolnym drogę swą przemierza, „wojna idzie” – szepcze, poprawiając chustkę. Nie boi się śmierci, o wnuczki się boi, w głowie ma mętlik od ludzkiej głupoty. Ta wojna przeklęta u bram naszych stoi, zagląda już do nas przez sąsiadów płoty. Starsza pani błaga, nie klnie, lecz prosi: „jestem ja prostą, biedną ze wsi kobietą, która swój niepokój w sercu wiernie nosi. Komu ta wojna ma być zaletą?”. Nie rozumie, dłońmi za głowę się łapie, w niebo spogląda: „Gdzieś Ty jest, o Panie? Czemu pozwalasz na wojny tak głupie? Po co to gwałtu i mordu przesłanie?”. Bóg spogląda na nią i pyta w swym gniewie: „pamiętasz, kobieto, modły wszystkie swoje, w których prosiłaś w głębokiej potrzebie, żeby dobre życie miały dzieci twoje? Żeby kimś zostali, wysoko rządzili, bym im stał pomocą, dał siłę i zdrowie, by szkoły pokończyli, sukces osiągnęli, żeby z nich się stali prawdziwi panowie! Z wszystkiego się dobrze, Ja, Bóg, wywiązałem, to ty, kobieto, w wojny ich wpędziłaś. Kiedy o dyplomy twoich synów dbałem, ty ich nienawiści – zamiast miłości – uczyłaś”. Leszek Piotr Laskowski.
    • Diabełki... bym rzekła, nie próżnują..:) Wiersz bardzo optymistyczny, pomimo.. diabła. Hej Andrzej.
    • @Berenika97 Relacje międzyludzkie nie były, nie są i raczej nigdy nie będą krystaliczne.   "Każdy człowiek to odrębny świat, a jedynym mostem, po którym można się do niego dostać, jest miłość" – to cytat podkreślający unikalność ludzkiego doświadczenia, emocji i historii. Oznacza, że każdy niesie własne powody i doświadczenia, przez co pełne zrozumienie drugiej osoby wymaga empatii i otwarcia. - zaczerpnięte z Internetu.   Ten most zwany powyżej Miłość jest często bardzo kruchy. Miłość sama w sobie jest cudowna, lecz zupełne jej zrozumienie i zastosowanie w praktyce często omija się z celem. Wada zwana egoizm, bo to raczej jest wada, jest największym przeciwnikiem M.   
    • @Nata_Kruk dziękuję bardzo
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...