anielica

[Luna Mi]

Stała na peronie,
w czarnym futerale
żelazne struny pobrzękiwały jak pszczoły,
niebo strugało opiłki bieli.

Przyjechał czerwony smok,
otworzył paszczę
i schrupał ją z futerałem,
zakrztusił się gryfem i poczłapał dalej.

Stała na peronie,
mróz rzeźbił grymasy na jej gładkim czole,
wiatr porywał pióra z jej białych skrzydeł,
przytwierdzone cienkim sznurkiem wpijały się w ramiona.

Przyjechał czerwony smok,
zatrzepotały białe skrzydła jak śnieżne motyle
odwróciła się i uciekła,
czując jego żar na piętach.

(Komorów – Grudzień)

[Nechbet]

bardzo mi się podoba, ale muszę przyznać, że nie za bardzo rozumiem...skoro ją połknął z futerałem to juz jej nie było, a tu nagle ona ucieka przez żarem czerwonego smoka...dziwne, no chyba że są tu dwa podmioty jeden diabelski w czarnym futerale a drugi anielski...hmmm, a może ja coś źle czytam ? :-))))

i chyba za wiele bieli w wierszu, prawdaż? aż 3 razy jest :-) i do tego jeszcze śnieżne ;-)))

ale sam pomysł naprawdę mi się bardzo podoba i wykonanie, tylko ze zrozumieniem mam problemy ;-)))


pozdrawiam cieplutko :*

[Luna Mi]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.