Zapatrzenie

[Magda Rosa]

Bladość serca
chłód uśmiechu
usta pełne słów niewypowiedzianych
oczy wpatrzone w iskrę nadziei
nić myśli przecięta chwilą zapatrzenia
uniesiona ku nowym przestrzeniom

a dusza w obłokach szczęścia
ogrzana łaskawym miłości spojrzeniem
owiana przez lekkość ciężaru własnej istoty
odmiennej niż dotychczas
rodzącej się dla początku ale już bez końca
i dla pełni
w której jedyną pustką staje się przeszłe cierpienie

to cisza doskonała
cisza pełna Ciebie

[Stanisław Kamykowski]

mam wrażenie, że trochę przegadane, radzę (jak prawie zawsze) pociąć i poskłądać od nowa, bez tego co już było np. "usta pełne słów niewypowiedzianych"
podrawiam:-)

[Magda Rosa]

Dzięki. Dobry pomysł. Ja przez "usta pełne słów niewypowiedzianych" miałam zamiar przekazać coś innego niż zwykle te słowa znaczą w wierszach. Wnioskuję więc, że mi sie nie udało, skoro jest to postrzegane jako cos, co "już było". Pomyślę nad zmodyfikowaniem tytułu, bo może rzeczywiście nie nasuwa sie właściwy temat tego "utworu". Mimo to jeszcze raz wielkie dzięki za radę!

[Ewa Rajska]

bardzo miły klimat tu panuje:)
a niewypowiedziane kojarzą mi się z pewnym miłym zdarzeniem, dlatego postanowiłam tu zsotawić ślad po sobie:)

bardzo fajny styl:) oby więcej takich wierszy

pozdrawiam serdecznie!
ER

[Lidia1]

Wiersz wystawiony dawno temu, ale aktualny będzie zawsze. Tak pięknie oddaje to, co czuję. Piękne zwroty, piękne określenia. Ujmujące i przenikające do głębi. Gratuluję:) 

Lidia