dziekuje Panie Cogito

[blazej jablonski]

dziękuję Panie Cogito za twoją jasność
że słowem wyrażasz drogę, jedyną i wieczną

idę przez grząskie moczary, przez cienie drzew
by zbawionym być i ujrzeć królestwo twoje

moją podporą będą słowa Twe nieśmiertelne
niczym woda w stanie ciągle zmiennym
lecz po odpowiednim przyrządzeniu
gasi pragnienie i skórę nawilża

verba volant, scripta manet, słowa Twe
przeżyją pierwszą młodzieńczą miłość
lata nauki, pracy, by w wieku podeszłym
jako dziadek z siwą brodą
grawerując wnukom w sercach te słowa
nauczę żyć i iść pod prąd z nadzieją odważnych

i będę szedł Panie Cogito po kałużach
przez podwórka czerwone skacząc przez mury
z potarganą czupryną i w lśniących butach
by przechodząc przez próg nie zostawił śladu

a w mych dłoniach nie będzie kamieni
jedynie tomik poezji twojej, czysta kartka i pióro

i w zniewolonym świecie, w zwierzęcym folwarku
nie poddam się świniom w brudzie kąpanym
i szczurom z przeklętą chorobą
lecz klęknę i całując najmniejszych
ukażę im krzywdy dzisiejszych czasów

Panie Cogito Hektorze Piękności
Będę Ci wierny
Idę

[stanislawa zak]

cholera!

[Oscar Dziki]

zazaimkowało sie osobowo. typowosci litaniowej skladni:/. jak wierszyk "do wiosny", tyle ze do pana cogito. no niefajnie.

i będę szedł Panie Cogito po kałużach
przez podwórka czerwone skacząc przez mury
z potarganą czupryną i w lśniących butach
by przechodząc przez próg nie zostawił śladu

powtorzenia z braku pomyslu.

pozdrawiam

[Regina Misztela]

to samo co na nieszufladzie;)

[Adam A]

Mi się podoba. Hołd złożony ideałom, w które ktoś wierzy. Coraz mniej takich, a powinny być. bo przecież każdy ma komu złożyć hołd.
Treściowo niezłe, kilka nawiązań do twórczości mistrza - Zbigniewa Herberta.
Technicznie 'mych', 'twych' etc. bym zmienił bo kiepsko to brzmi.

I wezmę do ulubionych.
Pozdrawiam