Obowiązki

[Krzysztof]

Promienny dysk bladym światłem
Przebijał się przez szare chmury,
A jednak był zbyt słaby!
Zgiełk szarego miasta – martwy i ponury – nadzieję głuszył.
Śnieg i sole rudym błotem mieszały się i kładły,
Wiatr ziębił uszy.

Zmęczony wlokłem się do domu,
Ze sobą niosłem obowiązki –
Jak zawsze bywa!
Szedłem, nie przyglądałem się nikomu,
Zasięg wzroku wąski
Uwagi innych nie zdobywał....

I wszystko tak, inaczej być nie mogło
Inaczej bym nie zdołał zrobić!

Kamienna mimika – to moje nowe godło.
Ciągnąłem się do domu. Szlak mój wąski.
Lecz nadal stać się lepszym chciałem
I dużo w życiu zdobyć!

Ciążyły obowiązki...

[Tali Maciej]

"wlokłem, niosłem, Szłem, przyglądałem" za dużo tego jak na jedną strofę

od strony technicznej to ciekawie zbudowany wiersz rymowany nieregularny, rymy pojawiają się nagle i ciekawie się przez to akcentuje

"mogło-godło" - jakoś tak niewdzięcznie wygląda, jakby na siłę, aby tylko się rymło

ogólne wrażenia pozytywne, ale można by jeszcze dopieścić

pozdrawiam

[Julia Valentine]

a do mnie kompletnie nie trafia;
odnośnie rymów się nie wypowiem - nie znam się; natomiast okropne są, moim zdaniem, niektóre zwroty, np: "A jednak był zbyt słaby!";
do tego to "szłem" - czy to jest wogóle po polsku, ja zawsze myślałam, że mówi/pisze się: szedłem (choć oczywiście mogę się mylić);
tak czy inaczej, mi się nie podoba;

pozdrawiam serdecznie

[Krzysztof]

Co konkretniej można dopieścić?