Zgłoś

budzenie portretów. wstawajcie, już noc! ...i podnoszą się z mojego milczenia kości okryte kożuchałatami, wyciągają palce rzezimieszkowatych kobiet, herodbabskich kolesi. nie mówię o setkach tysięcy postaci, które stwarzam językiem burzowym. po co? niech żyją we wszechciszy, owe licha będące niczym nóż do krojenia innych noży, moje tak jawne demony. o Największym Ze Szczęść również wolno mi krzyczeć tylko w głębi głowy, szarpać myślami narząd artykulacyjny. poruszam się więc statycznie, całkiem po omacku, wewnątrz szklanej kuli. w bajce o chłopcu wyprowadzającym ogrody na spacer. zabawny pokemon Pijakchu powoli zdycha rysowany coraz bardziej wypisanymi flamastrami. z drugiej mańki: ostrosłysz, takie zwierzątko, ssak, ale o skrzydłach jak u edredona, oswaja się, tuli.

@andrew   Kot patrzy - oko łakome ma, choć w misce pełno, to natura twa. I my tak samo - jakże bliscy zwierzętom, syci tęsknimy za niedostępnym światem.

@tetu  Podoba mi się młodzieńcza energia wiersza. Pozdrawiam serdecznie:)

@hollow man -:) a co ta Warszaffka( dobrze odtworzyłam słowo-:)? Zawiniła trzeba wynabyć i nie zgrzeszy więcej-:) @hollow man Dobrze  że się odważyłeś

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dla mnie bardzo dobry wiersz Pozdrowienia @Bożena De-Tre Wybaczyć-:) coś litery się buntują…

@Trollformel   Filozofia kuchenna - trudna sztuka- czekać na obiad to istna męka. Ale przyznaj - najsmaczniejszy jest ten, na który czeka się jak na cud z nieba.