Rozczarowanie

[Anna Rejniak]

Zbudowałeś dla mnie piękna szklarnię
Wzbogaconą cudownym kwieciem
Zapach bzu budził mnie co dzień
Skórę grzało sztuczne słonce
Szczelnie zamknąłeś drzwi
I pozwoliłeś mi cieszyć się życiem
Lecz nagle przestałeś podlewać mój ogród
A z dnia na dzień wszystko umierało na mych oczach
i zgasło sztuczne słońce...
A teraz stoisz z drugiej storny szklarni
I uśmiechasz się zza szyby
Wszystko tam kwitnie, świat szaleje
...A mi zaczyna kończyć się powietrze...

[Espena_Sway]

wiersz sam w sobie niezły, cieszę się, że zamiast oklepanej róży pojawił się bez :)
z formą trochę pomyślę

*****


zbudowałeś dla mnie szklarnię
z cudownymi kwiatami
zapach bzu budził mnie co dzień

sztuczne słonce pozwalało żyć
- dopóki nie zapomniałeś go
załączyć i podlać ogrodu też

teraz nawet pokrzywa
bez znaczenia jest
obok niezapominajki


*****

taka subiektywna propozycja
zmieniłam trochę słownictwo i formę. usunęłam kilka niepotrzebych zwrotów. generalnie to potraktowałam wiersz jako opis szklarni z nawiązaniem do dwóch osób

pozdrawiam serdecznie Espena Sway :)

[Anna Rejniak]

Hm...dzięki....kurcze wybacz ale nie moge sie przekonac do twoje wersji...po prostu czuje jak bardzo jest nie moja...ale dzieki:)

[Stefan_Rewiński]

Pani Aniu, w wersji Espeny jest coś, wg mnie.