Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Wspomnienia czasu letniego ( I )

Krzysztof Kwiatkowski
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Krzysztof Kwiatkowski

Krzysztof Kwiatkowski

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

„Piekło to czas
Ot i cała tajemnica”

Henryk Cyganik


zrobiło się szaro
zupełnie jak na ekranie
znużonym reklamą
całkiem nowego nieba

wieczorem ma padać
atmosfera udanych
uśmiechów i gestów
egocentryczne napięcie

zapraszając Cię do tańca
nie sądziłem że noce
mogą trwać tak długo
a płynne spojrzenia
oznaczać
tak niewiele

a pod moją skórą
jest wszechświat pragnień
który kurczy się z każdą godziną
i robi ze mnie
co najmniej
gruboskórnego błazna

tylko zamknę drzwi
stoisz na pomoście
„dlaczego poprosiłeś mnie?”
dobre pytanie
gdyż się więcej nie spotkamy

cieszę się czasem
że czas płynie

Gość

Gość

Opublikowano
Opublikowano

"zapraszając Cię do tańca
nie sądziłem że noce
mogą trwać tak długo
a płynne spojrzenia
oznaczać
tak niewiele"

ta strofa przeslania najbardziej wtrafila byc moze ze dotyczy uczuc .

Wiersz jeszcze do poprawki . Klimat ok . Tekst rowniez . Lecz ze spojnoscia cos bym tu jeszcze sprobowala . Bo co nie co nie pasuje .

Pozdrawiam...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Berenika97
      przyjdź

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @viola arvensis   Czytam ten wiersz jak dziennik modlitwy kogoś, kto nauczył się szukać Boga nie w nadzwyczajności, ale w zwyczajności chwili. I właśnie dlatego trafia głębiej niż niejeden teologiczny traktat. Przepiękny tekst!
    • Berenika97
      To nie był wypadek

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Simon Tracy   Czytam jak reportaż z wypadku, a pod koniec okazuje się, że dostaję coś zupełnie innego. I ten ostatni wers narratora - zimny, spokojny, straszny. Świetny tekst! 
    • Stukacz
      Zdrada

      Przez Stukacz · Opublikowano

      Kolejny utwór z cyklu "Echo":     Na dno duszy, wędrówka w grób W dole bez skargi zadrzemał Mimo starań, tysięcy prób W echa śnie oniemiał   Szpalerem trupów osaczony W życiu w śmierć przeminął W dwa światy duch skręcony Sen ze snem i jawą zawinął   Nie miłość, nie złość zniweczyła Nie ona winna, nie on Nie on, nie ona wszystko zniszczyła Lecz w śnie niepokoju ton   Nie gniew, a skradziona róża Umarłą duszę zachmurza   Z wdziękiem – gorzka zdrada   Sam ze sobą w grobie gada
    • slavu
      Ukraina'22

      Przez slavu · Opublikowano

      Błękit pociemniał. Anioły pękate siały planety huczące w krąg w deszcze i grady zdrobnione. Zabierzcie mnie, zabierzcie stąd.   A ludzie tworzyli z ziemi, morza i chmur jakby do nieba schody, jak spęczniałe troską ciała gór na płask rozmiażdżone w groby.   I mówili: to nic, że w śmierć ubrany dziś ten świt, powietrze. Nam jeszcze słońce dusi sny i wiatr się jeszcze o nas trze.   Anioły - w żałobne płomyki świec ucichły, jak ciepło drżących rąk i jak para łez ciepłych milkły. Zabierzcie mnie, zabierzcie stąd.  
    • Berenika97
      Rozpad

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Jacek273   Świetnie oddajesz dysocjację -  to poczucie bycia kukłą we własnym życiu. Pytania w cudzysłowach działają jak chór w greckiej tragedii -  obserwują, ale nie pomagają.  Szczególnie poruszający wers -"sztuczny człowiek, z zewnątrz - sztuczny dramat".   Pierwszy etap - wyrzucić telewizję! 

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...