Konfesja trzech w pierwszej osobie

[Tomasz Pietrzak]

O Captain! My captain! our fearful trip is done.
Walt Whitman

I
Dwadzieścia cztery lata, a piszę o śmierci w pierwszym
wersie. Tak łatwo jest odejść od pustego pokoju,
od lisiego gniazda z poetyckim kotem Pani W.,
od tego wszystkiego z czym się wyrosło. Tak łatwo.

Może to przez słone całuny którymi opłakiwałem
siebie i innych, a które teraz owijają wokół myśl,
że świat może być lżejszy o sześćdziesiąt pięć
kilogramów, bez straty dla siebie i wszechświata.

II
Przeczytałem niejeden list Przepraszam ja…
więc ten zatrzyma zegar na kropce, odmierzając
tylko czas. Dziewięćdziesiąt sześć pór roku.
Moich pór (które zwiędną, kiedy wiatr opadnie

kamieniem, a ciało stanie się pokarmem drzew).
Już czuję jak piją ze mnie - wpływam w korzeń, konar,
gałąź, aż do liścia rozbłyskując wielką koroną,
całą masą zieleni, skrzeczącą i kręcącą piruety.

III
Przestaję myśleć o ciele jak o swoim, potrzebnym.
Jestem skałą, jestem mięsem, jestem nikim i niczym
- nie chcę wyróżnienia złotym nazwiskiem,
nie chcę zmieniać czyjś żal w żal po - lepsze zapomnienie.

Połknę haustem ciemne powietrze, korytarz, ściany
przedpokój . Wkrótce, wkrótce uniosę się cieniem,
ponad nakrytym stołem, ponad ojcem, ponad sobą,
nie mówiąc nikomu, że jestem tuż obok.

[Taki jeden Sweet]

Przenieś się do działu dla zaawansowanych 8)

[Tomasz Pietrzak]

i mnie zaś wywalą, nie dzięki...:)

[Marcin Dydyna]

oczywiście, że na drugie forum - z przekonaniem po oczytaniu się tam