Bitnikowe marzenia Tomka

[ewan_mcteagle]

Gdy sądziłem, że doświadczyłem już
wszelkich skrajności odparł jakoby ironia
była mu wrzodem na dupie. Pełen sarkazmu
przybierał wtedy uśmiech jak z kreskówek.
Ząb w ząb. Rzucał teksty z pocztówek i reklam
błędnie zakładając, iż odświętny garnitur
z naszych oczekiwań będzie w sam raz
na byle okazję. Dla niego

Zima o każdej porze roku była upalna
a lato w środku tygodnia nie do zniesienia.
Zakładał te bitnikowskie buty nie do zdarcia
żywcem z Bukowskiego. Zastanawiając się
czy niebo zawsze było tak pastelowo zielone
zawieszone jak słowa, które uciekły z rozwartych ust.
Recytując białe wersy czasem zahaczające o rym

Zdawał sobie sprawę, iż odejść wzbudzając
powszechne obrzydzenie to nie to samo
co popaść od razu w autyzm. Myślowym skrótem
pomijając apatię.

[Tomasz_Biela]

to nie może być o mnie prawda...:>...?...

[Agnes]

bardzo narracyjne, ale oryginalne, szczególnie w warstwie językowe. Miałabym kilka uwag co do pierwszej srofy, bo jest taka jakby wyciągnięta "z pocztówek i reklam", ale dalej się rozkręca i jest o niebo lepiej:)

ogólnie in plus, ciekawe, choć nie powalające
pozdr. agnes

[Arkadiusz Nieśmiertelny]

Wręcz przeciwnie, mi się podoba, nie mam nic na przeciwko, ale...

mi się podoba. Szczególnie pierwsza strofa i zakończenie.

pozdrawiam przedwyjazdowo /Arek