10.08.2026

[Billy Summers]

Jak szepty na wietrze,

Krople spadające

Wraz z deszczem,

Nocne słowa 

Szeptane do ucha,

Każdy pragnie 

Czegoś jeszcze,

Zakochani pożądają przedłużenia swoich 

Wspólnych chwil,

Chorzy pragną 

Nagłego uzdrowienia,

Umierający oczekują

Końca cierpienia,

Impulsywni możliwości Cofnięcia okazanych 

Gniewu i złości,

Osamotnieni szukają

Dłuższego towarzystwa,

Jak motyle szepty,

Każdy człowiek

W przestrzeń je wysyła, 

 

Jeszcze trochę,

Jeszcze dziś,

Jeszcze jutro,

Jeszcze jeszcze,

Aż zajdzie słońce 

I wstanie nowy świt,

By każdy ból 

W końcu znikł,

 

Pod wpływem cierpienia

Jedni się kurczą,

Drudzy wzrastają,

Ale i tak na końcu dróg 

Wszyscy się spotkają,

Rozstania są 

Całkowicie nieuniknione,

Niektóre przez los

Zupełnie zamierzone,

Nie są przyjemnością 

Ale jedynie 

Bolesną koniecznością,

Żal za tym co było,

Co być mogło,

A wszystko źle poszło,

Dobre złego początki

Aż z relacji

Pozostaną szczątki,

 

Jednak drogi czytelniku,

W tym wierszu 

Nie ma smutku,

Nie zrozum mnie źle,

Po prostu czasem 

Nie wychodzi 

W życiu dobrze,

Nie wszystko od nas

Jest zależne,

Jednak warto 

Lekcje wyciągać,

Analizować i rozumieć,

Ze smutkiem pogodzić 

Trzeba się umieć

10.08.2026

[simsalabim]

serio??