"jeśli nie będziecie jak dzieci nie wejdziecie do królestwa niebieskiego"
Nieubłagany przyjdzie nie w porę
czas, gdy tytuły stracą znaczenie.
Tkwią przed nazwiskiem w duchu pokory,
wraz z etatami są już wspomnieniem.
Cóż pozostało? Tylko spacerek,
wśród mijających dni oraz godzin.
Zaś do zrobienia całkiem niewiele,
ale się spieszmy – musimy zdążyć.
Żeby nie było nam nazbyt dobrze,
przeszłości plecak stale nosimy.
W nim coś, co trzeba zakończyć mądrze,
przebaczyć innym i sobie winy.
Przestać się wstydzić łez oraz wzruszeń
darzyć czułością zwiewną i lekką
pogodą ducha każdego urzec
świat widzieć sercem - jak każde dziecko.