Historia edycji

„Puste pisanie”

Można tworzyć, co myśl niesie,

i się marnie przyzwyczajać,

głupoty pisać i brednie

lub w poezji się upajać.

Niektórym lekko przychodzi

piórkowa ciągłość wenami.

Otwiera się im zasuwa

za literackimi drzwiami.

I wierszem, jak grochem, sypią

z poetycznego koszyka.

Innym, w słów ograniczeniach,

twórczy mózg się wciąż zamyka.

Może każdy – wszystkim trzeba –

próbować swego bazgrania,

czuć się poetyczną bestią

w możliwości przekazania.

Można pisać też o niczym

albo pisać – do niczego.

Pięknie, pismem ozdobniczym,

– ale bez sensu większego.

Leszek Piotr Laskowski

„Puste pisanie”

Można tworzyć, co myśl niesie,

i się marnie przyzwyczajać,

głupoty pisać i brednie

lub w poezji się upajać.

Niektórym lekko przychodzi

piórkowa ciągłość wenami.

Otwiera się im zasuwa

za literackimi drzwiami.

I wierszem, jak grochem, sypią

z ich poetycznego koszyka.

Innym, w słów ograniczeniach,

twórczy mózg się wciąż zamyka.

Może każdy – wszystkim trzeba –

próbować swego bazgrania,

czuć się poetyczną bestią

w możliwości przekazania.

Można pisać też o niczym

albo pisać – do niczego.

Pięknie, pismem ozdobniczym,

– ale bez sensu większego.

Leszek Piotr Laskowski