Zgłoś

@wiedźma Liryka, liryka ... Z podobaniem, pozdrawiam. 

@andrew @karenka @Marek.zak1 @Jacek_Suchowicz @LessLove @Charismafilos dziękuję za opinie, spostrzeżenia, uwagi i polubienia

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Głębia   Na górze wiatr.  Tu już nie.    Tu tylko ruch wody  i to jak Twoje światło  rozmywa się w moich oczach.  Rozjaśnia mnie.  Mimo że zimno.   Im dalej od brzegu  tym mniej słów.  Tym więcej tego  co dopowiadamy sobą.   Niektórzy zostają przy piasku.  Boją się, że wciągnie.  Za głęboko.   A ja czekam. Powoli.    Jak wtedy kiedy szeptasz  "Wiem, że jesteś."    I wtedy tonę.  W Tobie.   Tam na dole nie ma odbicia.  Jest tylko prawda.  Naga.  I ciepła.  Mimo zimna.    I ten moment  kiedy dwa prądy znajdują się  i płyną w jedną stronę.  Bez pytania czy wolno.    Zaciskają się.  My wiemy.    Wypłynąć można Lub zostać   Oczy przyzwyczają się do ciemności. A ciało... do ciepła.

pamiętasz jak bujaliśmy się w Obłoku Oorta tam gdzie martwe gwiazdy blikują w kryształkach lodu   dwie rozedrgane cząsteczki   wplecione w warkocz komety między obietnicą a spełnieniem wszechmogącej natury   poprzez wielobarwne niebo nieznanych światów kierunek srebrzysto-niebieska  Gaja   i oto ja w tobie ty we mnie   coś się zmaterializowało       (Lifting 2026)    

Ten świat ma kłopot, kłopot z opamiętaniem się i równowagą. Dużo za duże serca wojują na dużo za małych wojnach i frontach. I kiepsko niestety się tam mieszczą, gdzieniegdzie wystając. A dusze? I czy też duże? Dusza jak dusza raz jest, a raz jej nie ma. Tak właśnie się wydaje. Prawda to czy fałsz – nieważne – bo już „napisane”.     Warszawa – Stegny, 30.07.2026r.