Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Zgłoś

  • Niestety, Twoja zawartość zawiera warunki, na które nie zezwalamy. Edytuj zawartość, aby usunąć wyróżnione poniżej słowa.
    Opcjonalnie możesz dodać wiadomość do zgłoszenia.

    ×   Wklejono zawartość z formatowaniem.   Przywróć formatowanie

      Dozwolonych jest tylko 75 emoji.

    ×   Odnośnik został automatycznie osadzony.   Przywróć wyświetlanie jako odnośnik

    ×   Przywrócono poprzednią zawartość.   Wyczyść edytor

    ×   Nie możesz bezpośrednio wkleić grafiki. Dodaj lub załącz grafiki z adresu URL.

  • Ostatnio w Warsztacie

    • Zapytalem Google.com "Co by było jakby nic nie było?" - odpowiedź: 

      Gdyby nic nie było, nie istniałby wszechświat, czas ani przestrzeń. Nie byłoby materii, energii, życia, a także nikogo, kto mógłby zadać to pytanie ani o tym pomyśleć.

      Fizyka i filozofia

      Brak przestrzeni: Nie ma miejsca na obiekty, bo sama pojęcia "gdzieś" nie ma sensu.

      Brak czasu: Nie ma przeszłości, teraźniejszości ani przyszłości, bo nic się nie zmienia i nic nie mierz.

      Pustka absolutna: To nie jest pusta przestrzeń z fizyki kwantowej, lecz całkowity brak istnienia czegokolwiek.

      Konsekwencje logiczne

      Brak pytań i odpowiedzi: Istnienie wymaga bytu, więc w stanie "nic" nie ma żadnych zasad ani możliwości.

      Paradoks: Samo mówienie o "niczym" sprawia, że w naszym języku staje się ono jakimś pojęciem, chociaż w rzeczywistości oznacza czystą nicość.

       

      Drugie pytanie brzmiało: "Dlaczego zmarli nie mogą odwiedzić żywych i powiedzieć im jak to jest po śmierci?" - odpowiedź: 

      Według tradycyjnych wierzeń i religii zmarli nie mogą wrócić do żywych, ponieważ obowiązuje ich nieprzekraczalna granica światów, brak im ciała fizycznego oraz celowo podlegają oni boskiemu porządkowi. Nauka wyjaśnia to po prostu tym, że po ustaniu pracy mózgu świadomość i życie biologiczne całkowicie ustają.

      Prawa przyrody i nauka

      Koniec funkcji życiowych: Śmierć mózgu i zatrzymanie pracy serca oznaczają trwałe wygaśnięcie świadomości, myśli oraz pamięci.

      Brak narzędzi do kontaktu: Bezżywne ciało nie ma jak wytworzyć głosu, ruchu ani żadnego sygnału docierającego do żyjących.

      Wierzenia i religie

      Oddzielenie wymiarów: Dusze trafiają w zupełnie inny porządek istnienia (np. zaświaty, niebo, piekło, stan oczyszczenia), z którego nie ma powrotu do ziemskiego życia.

      Boski porządek i tajemnica: Wiara uczy, że wiedza o tym, co jest po śmierci, nie jest przeznaczona dla żyjących, aby zachować sens wiary i wolną wolę człowieka.

      Zasady sprawiedliwości: W wielu tradycjach uważa się, że zmarli mają już zupełnie inne zadania i spokój, a ich powrót zakłóciłby naturalny ład wszechświata.

  • Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach

  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • z szczytu na szczyt pierwszy promień światła i białych iskier śnieżne burze kaskadami potoków  pasma górskiego  Sierra Nevada de Santa Marta   duchy starszych braci schodzą cicho i melancholijnie w krainę tysiąca kolorów  szmaragdowych słońc gdzie owoce bogów spadają z drzew bez przerwy   a ludzka pamięć  płata okrutne figle w moim karaibskim śnie przy kubku  z nienaganną czernią    posmak czekolady  z delikatną kwasowością    środkowoeuropejską    
    • Ile i Na masz sam Anieli?    
    • @viola arvensis   Niezwykle głęboki utwór, który z wielką przenikliwością dotyka fenomenu wysokiej wrażliwości w dzisiejszym, często bezdusznym świecie. Wiersz urzeka mnie swoją budową - prowadzi od bolesnego realizmu i poczucia zagubienia („tu ją popchają, tam podeptają”), przez wewnętrzne zmaganie i refleksję nad istotą mądrości, aż po katharsis i pełną akceptację w finałowej modlitwie wdzięczności. Szczególnie trafne jest spostrzeżenie, że wrażliwość „nie chce mieć racji, a tylko mądrość” - to pięknie oddaje różnicę między ego a empatycznym przeżywaniem rzeczywistości. Piękne metafory i bardzo plastyczne (łzy jako pokarm, ból jako oddech, diamenty od Boga). Wiersz przypomina o tym, co w człowieku najcenniejsze, a co tak łatwo zranić. Wrażliwość uczy dostrzegać, mądrość uczy rozumieć, a dobroć - działać.   Przepiękny tekst!
    • @simsalabim :) dobre!  Bywa, że się odgryzie. 
    • @Migrena   Czytam jak scenariusz na brutalne, i piękne kino drogi. Obrazy są bardzo gęste, niemal duszne od żaru. Niesamowicie zmysłowy, dziki i bezkompromisowy erotyk. Krew dosłownie buzuje w tych strofach. Czyta się to na jednym tchu, niemal czując ten piasek w zębach i wiatr na twarzy. Pięknie ujęta potrzeba spalania się w chwili, bez patrzenia na to, co przyniesie jutro. Wiersz, który oddycha buntem i zostawia po sobie zapach spalonej gumy - bo jest napisany wiatrem, kurzem i benzyną. A jak działa na zmysły! Znakomity tekst.  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...