Historia edycji

Taka wrażliwość jest nie na miejscu 

tu ją popchają, tam podeptają

gdziekolwiek stanie, stoi na przejściu 

choć wiele może, za nic ją mają.

Ciągle samotna, tworzy I wzdycha

wpatrzona w niebo, układa siebie

łzami sie poi, bólem oddycha

innym podaje rękę w potrzebie.

Taka wrażliwość nie ma wyboru 

drży przed zranieniem i cierpi mocniej 

wszystko w niej wielkim niewygojeniem

a tylko słodkie daje owoce.

Pyta, rozważa, analizuje

nie chce miec racji a tylko mądrość 

prawdą się karmi, nią promieniuje

jest piekna,  jednak odziana w skromność. 

Taka wrażliwość to skarb z niebiosów 

Bóg nią obdarza jak diamentami 

i chociaż w tlumie znaleźć nie sposób 

często przechadza się z aniołami.

Ach dobry Boże, tak Ci dziekuję

za tę wrażliwość co krąży w żyłach

i chociaż sama jej nie pojmuję

oby się nigdy nie odmieniła !