Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Historia edycji

Należy zauważyć, że wersje starsze niż 60 dni są czyszczone i nie będą tu wyświetlane
Posem

Posem

Dziś
wybrałem się do domu
w którym myśl
rozwiązuje język
jak alkohol
wpływa na rozmowę

 

przy wyjściu
bolesny skwar rzucił mi się na szyję
to jeszcze przejdzie
pomyślałem
już kończy się lipiec

 

spokój gdzieś ulatywał
za nim ciągnął się wielki żar
może i go nie czułem
ale miałem wrażenie
że wydobywa się z człowieka

 

wróciłem i popatrzyłem na wszystko
dziś znowu byłem w błędzie. 

Posem

Posem

Dziś
wybrałem się domu
w którym myśl
rozwiązuje język
jak alkohol
wpływa na rozmowę

 

przy wyjściu
bolesny skwar rzucił mi się na szyję
to jeszcze przejdzie
pomyślałem
już kończy się lipiec

 

spokój gdzieś ulatywał
za nim ciągnął się wielki żar
może i go nie czułem
ale miałem wrażenie
że wydobywa się z człowieka

 

wróciłem i popatrzyłem na wszystko
dziś znowu byłem w błędzie. 

  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Berenika97
      Helena Rubinstein nr 26

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Charismafilos   Niezwykle zmysłowy i malarski tekst. Zestawienie "liliowej bladości" z "krwistą powodzią" ust wspaniale działa na wyobraźnię. Prawdziwy hołd dla klasycznej, ponadczasowej czerwieni! A do tego pięknie ujęta esencja kobiecości i siły, jaką niesie ze sobą czerwona pomadka. Super!
    • Berenika97
      zasłowienie

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Alicja_Wysocka   "Między zwrotkami straszny przeciąg" - to absolutnie genialna metafora! Pięknie ożywiasz tekst. Ujęło mnie to uczłowieczenie wersów i troska o "samiutkie" słowa. Bardzo wrażliwy i mądry wiersz. Z przyjemnością przeczytałam. :)
    • Berenika97
      Molo na końcu świata

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Toyer   Bardzo obrazowy wiersz miłosny, w którym żywioły - sztorm, deszcz, fale, chmury - stają się metaforą intensywności uczuć. Ciekawy jest obraz molo "na końcu świata" - miejsca granicznego, gdzie ląd styka się z żywiołem, co symbolizuje spotkanie dwojga osób na granicy własnych emocji. Ostatnia strofa, mimo dystansu łączy bohaterów wspólnym doświadczeniem deszczu - sugerując, że nawet oddaleni, dzielą te same tęsknoty. Piękny! 
    • Berenika97
      bóg

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Czarek Płatak   Niezwykle poruszająca miniatura. Fascynuje mnie, jak w zaledwie pięciu słowach udało Ci się zamknąć tak potężny ładunek filozoficzny i teologiczny. Dotykasz tu odwiecznego problemu boskiego milczenia, ale odwracasz tę perspektywę - to milczenie nie wynika z obojętności, lecz z absolutnej wszechwiedzy. Zostawiasz mnie z  pytaniem - czy świadomość, że Ktoś zna już zakończenie, powinna uspokajać, czy raczej przerażać? Wywołałeś lawinę myśli.  Genialne!  
    • Berenika97
      wet-on-wet

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Benjamin Artur   Bardzo nastrojowy wiersz, w którym monotonna szarość deszczowej podróży staje się metaforą egzystencjalnego zagubienia. Świetny jest obraz palenia papierosa na poboczu, by "kolorem koszuli" przełamać szarość - to jakby gest oporu wobec przytłaczającego pejzażu i próba zaznaczenia własnej obecności w świecie. Znakomite jest zakończenie - pytanie, o obraz człowieka jako elementu większej kompozycji, który może zostać usunięty, jeśli nie będzie pasował do całości. Ta surrealistyczna puenta przenosi zwykłą podróż samochodem w rejony refleksji nad sensem własnego istnienia. 

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...