Zgłoś

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję, że tak to odbierasz;) miło mi, że wywołał takie poruszenie ;) 

@sparowana I w końcu rozstawimy nasz taki własny parawan ;) Fajne ;)

jestem ale raz na jakiś czas zwykle rozproszony jestem ale za ścianą i tylko od święta   każdego dnia przez kwestie niejasne odbijam się od przeciwległych granic szerokiej skali   ze mną to tylko tak doraźnie może do kieliszka może omyłkowo może siłą rzeczy a potem sprawy istotne   potem jestem spragniony i ludzie są spragnieni ale ja jestem octem   22 VIII 2025

Jak ja lubię Twoje wiersze  Piszesz z taką lekkością i humorem  No kocham

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Plac Marii Magdaleny   W środku miasta jest placyk niewielki, fontanna bez wody. Odleciały gołębie. Stoi kościół Marii Magdaleny Grzesznej, a świętej.   Wakacje. Kupcy zjeżdżają się, placyk ożywa, gwar jak przed laty, ludzi tłum leniwie przechadza się. Ktoś o Chrystusie zbyt frasobliwym opowiedzieć chce. Gdy rzeźba spada, pęka skorupa, leją się łzy. Dialog obcych ludzi wybrzmiewa historią serc. Melancholijny sfinks na stoliku obok bezwiednie przysłuchuje się. Odbył długą podróż w walizce bez cła. Zachwycić nie potrafi jeszcze.   Ktoś o Horbowym opowiada, jakby wciąż z nami był. Żółty wazon zachód słońca przypomina. Nie pamiętam, skąd taki obraz znam.   Tramwaje zwalniają bieg, jakby ludzie za szybą wiedzieli więcej.   Największy smutek jaki widziałam i czyjś spokojny zachwyt xd-:) trzeba przyjść-:)