Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Czym jest miłość?

Dymitr2222
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Dymitr2222

Dymitr2222

Opublikowano
Opublikowano

Czy to, na widok tej jednej osoby, motyle co tańczą w brzuchu?

Czy to ciarki co przejdą po ciele, gdy ktoś cicho szepce przy uchu?

Czy to dwumetrowy miś, co na pożegnanie zostawiony,

Miał przypomnieć te wszystkie wspólne, piękne wiosny?

Czy to czyjś dotyk, kiedy wszystko wokoło wydaje się szare?

Czy to buziak od mamy, gdy w nocy widziałeś mare?

Czy to rozmowa o czwartej nad ranem, co uśmiech maluje na twarzy?

Czy to pocałunek namiętny, o którym każdy po kryjomu marzy? 

Czy to czułe słówka, które o poranku zostały powiedziane?

Czy to kolczyki, co na rocznice kupiłeś dla niej pozłacane?

Czy to uścisk troskliwy, który sprawia, że unosisz się jak na obłoku?

Czy to obecność kogoś, kogo nie wyobrażasz sobie nie mieć przy boku?

Czy to ciężar z barków drugiej osoby zabrany,

Mimo że sam masz cały czas głębokie rany?

Czy to szczęście, co z radością jej oddałeś,

Chociaż sam niewiele go miałeś?

Czy to żądza, co czujesz zerkając na jej ciało?

Czy to blask, którego wpatrując się w jej oczy, ciągle ci mało?

 

Czym jest miłość? Wytłumacz mi proszę.

Czy to jest to wszystko po trosze? 

Czy może ja już się pogubiłem

I sens tego uczucia straciłem?

A może po prostu nie da się opisać tego słowami,

Bo miłość jest wszędzie między nami.

1

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Trollformel
      Bez słowa

      Przez Trollformel · Opublikowano

      @Berenika97 Zanurzam się w język obcy i chyba już zawsze będzie obcy.  Nigdy nie dorówna ojczystemu.  Dziękuję za refleksje. :) @hollow man Tak, statek jest nawiązaniem do tego zbierania.  Dziękuję i pozdrawiam :) 
    • Berenika97
      Gdzie rdzewieją miecze: 94. Tron z piasku

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Łukasz Jurczyk   Śmiertelność - najkrótszy błysk, jaki podarowali nam bogowie.
    • Poezja to życie
      Letnia spiekota

      Przez Poezja to życie · Opublikowano

      Gorąco tak  Upał daje się    We znaki    A ja krążę  Nigdzie już    Nie zdążę    I nad twoim  Nagim ciałem    Wciąż pochylam się    I w głowie tylko  Myśli dwie    Zostać czy odejść? 
    • Berenika97
      Przyjaciółki Luizy

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @andrew   Bardzo dziękuję za wiersz. "Zostaje tylko rower" - świetne zamknięcie, ucieka od patosu, a jednocześnie dużo mówi. Bardzo mi się podoba ten obraz grillowania uczuć.   Serdecznie pozdrawiam. :)  @Benjamin Artur   Bardzo dziękuję!  Masz całkowitą rację - czasem najlepsza pomoc to po prostu milcząca obecność, bez rad i pocieszeń. Cieszę się, że to właśnie odebrałeś.  Serdecznie pozdrawiam.  @Posem   Bardzo dziękuję!    Dziękuję, świetnie to ująłeś - formalności da się unieważnić, ale myśli i uczucia niekoniecznie. Serdecznie pozdrawiam.  @Waldemar_Talar_Talar   Bardzo dziękuję!  Dziękuję serdecznie za te ciepłe słowa i za wskazanie tego fragmentu - miło wiedzieć, które obrazy najbardziej trafiają do czytelników. Serdecznie pozdrawiam.  @Sylwester_Lasota   Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. 
    • Sylwester_Lasota
      Skrzydlaty

      Przez Sylwester_Lasota · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Napisałem, więc nie będę protestował.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        W pewnym sensie napisałem... chociaż tak trochę pomiędzy wierszami. Jest gdzieś między nią a poezją. Wzajemnie :)   Każdy ma prawo do własnego zdania. Nie mam z tym problemu, ale z drugiej strony, to gdyby wszyscy tak myśleli, to nie byłoby piosenek. Oczywiście rozumiem o czym piszesz. Gdy byłem dzieckiem i czytałem jakąś książkę, to wyobrażałem sobie sceny i sytuacje. Bohaterowie przbierali jakieś zarysowane przez opis formy. Gdy się zdarzyło, że któraś z moich ulubionych książek została zekranizowana, to przeważnie przeżywałem duże (to w sumie mało powiedziane) rozczarowanie. To co widziałem na ekranie nigdy nie dorównywało moim wyobrażeniom. Niestety, nie jestem pewien czy to działa w młodszych generacjach. Kiedyś mój syn zapytał mnie czy jeśli zamknę oczy i pomyślę o jabłku, to go zobaczę. Odpowiedziałem zgodnie z prawdą, że tak. Nie tylko widzę jabłko, gdy z zamkniętymi oczami o jabłku myślę, ale też czuję jego zapach i smak. Tak działa moja wyobraźnia. On odpowiedział, że nie jest w stanie tego zrobić. Tzn zobaczyć jabłka, jeśli o nim pomyśli. Idąc dalej, obawiam się, że dla bardzo wielu osób czarny ekran z tytułem pozostanie jedynie czarnym ekranem z tytułem. A co gorsza, prawdopodobnie tak go będą też widziały algorytmy YT. Myślę, że AI, na tym poziomie, do którego mamy obecnie dostęp, nie radzi sobie jeszcze z pewnymi abstrakcjami. Poprosiłem kiedyś któryś z dostępnych modeli o zilustrowanie jednego z moich wierszy. Było w nim sporo gier słownych i trochę pojęć, powiedzmy, oderwanych od rzeczywistości, jednak tekst miał oczywisty i dość jednoznaczny przekaz. Okazało się jednak, że to, co otrzymałem zupełnie odbiegało od sensu wiersza. Algorytm szukał dosłowności, których w nim nie było. Czyli, czarny ekran z tytułem pozostały dla niego również tylko czarnym ekranem z tytułem. Tak mi się w każdym razie wydaje. Pozdrawiam ponownie :)

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...