Zgłoś

@Leszek Piotr Laskowski  dziękuję

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Czy tylko gaj wypełnia? A może, wszędzie dobrze, gdzie nas nie ma?   Człowiek też jest potrzebny, by o tym opowiedzieć. Pozdrawiam:)

@wiedźma   wielkie dzięki:)   idę do Bereniki:)   pozdrawiam:)             @Berenika97     Nika:)     czytanie które robisz nie kończy się na   teksciie tylko zaczyna się tam gdzie on już nie ma języka   i to jest dla mnie najcenniejsze !!!   mam wrażenie że weszłaś w ten wiersz nie jak czytelnik tylko jak ktoś kto rozpoznaje temperaturę rzeczy od srodka.   kto wie kiedy obraz jeszcze coś niesie a kiedy już tylko udaje ciężar   to co piszesz o sacrum bardzo mi bliskie bo ja go tam nie tyle wyrzucam co zostawiam w stanie który sam się kompromituje lub komplementuje i dobrze że to wybrzmiało bez dopowiadania.   i tożsamość też wyciągnęlaś z miejsca gdzie   ona już prawie przestaje być nazwą a zaczyna być resztką po czymś co kiedyś miało ksztalt     bardzo lubię takie Twoje  czytanie bo ono nie poprawia tekstu tylko   go pogłębia nie domyka tylko otwiera kolejne szczeliny   dziękuję Ci za tę uważnosć i za to że chciało Ci się tam zejsć niżej niż powierzchnia :)     pięknie Ci się kłaniam:)      

90. Starzy młodzieńcy (narrator: Agrianin)   1.   Król dał wybór — a to trudniejsze niż rozkaz.   2.   Nikt nie nauczył żołnierza odpowiadać samemu sobie.   3.   Patrzyliśmy na tych, co odchodzą — i widzieliśmy siebie.   4.   Podniosłem włócznię. Bo w ciszy nie umiem spać.   5.   Zatrzymać się znaczy usłyszeć wszystko, co zgubiliśmy.   6.   Kochał nas chyba tak, jak wojownik kocha swój stary nóż.   7.   Dom karmi serce. Żołd karmi wszystko inne.   8.   Zostaliśmy — starzy młodzieńcy z sercami jak żelazo.   cdn.

@Leszek Piotr Laskowski - dzięki -