1. Pomysł na wiersz - jest. Opowieść o miłości i śmierci w ujęciu mityczno-kulturowym. Jedno staje się tożsame z drugim, co symbolizuje uwodzicielska postać syreny. Śpiew to nie tylko doświadczenie artystyczne, lecz także, a może przede wszystkim, droga pełnej, kompletnej inicjacji w inny wymiar duchowości i w inny sposób "istnienia" we wszechświecie.
2. Zaletą tekstu jest kontrola nad emocjonalnością.
3. Utwór kończy się interesująco - bo śmierć nie jest w nim "końcem" umysłu, ale przejściem na wyższy poziom.
Co bym zmienił:
3. Pozbył się nadmiaru zaimków: mój, twój, itd., a zwłaszcza archaicznie i nienaturalnie brzmiących form skróconych ("twe", "swym").
4. Przemyślałbym metaforę: "Twe oczy wyrysowały dziurę." - gdzie? Jaką? W czym? -> zalecane doprecyzowanie, domknięcie obrazu.
5.
2 godziny temu, monon napisał(a):jak z potok.
"Jak w potok? Jak z potokiem?" -> literówka, której poprawienie jest konieczne, aby fraza miała jakikolwiek sens.
6.
2 godziny temu, monon napisał(a):Pozwól mi na zostanie twoją syreną.
-> Pozwól mi zostać (...) - na moje ucho, tak brzmiałoby lepiej, mniej potocznie.
AH
.thumb.jpg.b66daf18cc3b5c3903dff7073373af8f.jpg)
