Utkana z milczenia
prowadzi za rękę frasobliwy
wiatr, co ufnie szeleści między wersami.
W jej wnętrzu drży echo-
jak kamyki rzucone w głąb
nocnej toni.
W przestrzeni pełnej oddechu melancholia splata dłonie
otulając miękko każdą minioną chwilę.
Autor fotografii: Mirela Lewandowska
Utkana z milczenia
prowadzi za rękę frasobliwy wiatr, co ufnie szeleści między wersami.
W jej wnętrzu drży echo-
jak kamyki rzucone w głąb
nocnej toni.
W przestrzeni pełnej oddechu melancholia splata dłonie
otulając miękko każdą minioną chwilę.
Autor fotografii: Mirela Lewandowska
Utkana z milczenia
prowadzi za rękę frasobliwy wiatr, co ufnie szeleści między wersami.
W jej wnętrzu drży echo-
jak kamyki rzucone w głąb
nocnej toni.
W przestrzeni pełnej oddechu melancholia splata dłonie
otulając miękko każdą minioną chwilę.
Autor fotografii: Mirela Lewandowska
Utkana z milczenia
prowadzi za rękę frasobliwy wiatr, co ufnie szeleści między wersami.
W jej wnętrzu drży echo-
jak kamyki rzucone w głąb
nocnej toni.
W przestrzeni pełnej oddechu melancholia splata dłonie
otulając miękko każdą minioną chwilę.
Autor fotografii: Mirela Lewandowska
.thumb.jpg.b66daf18cc3b5c3903dff7073373af8f.jpg)
stary człowiek, a może :)
tak to pozytyw
takie wspomnienia
starsi ludzie
mają taki rodzaj
pamięci
nie co było dziś
widzą przeszłość
z fotograficzną
dokładnością
podoba mi się ten wiersz!
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
Przez Kuba Maryszczak · Opublikowano
Przez Poezja to życie · Opublikowano
Przez Duilla · Opublikowano
Przez Poet Ka · Opublikowano
Przez Kwiatuszek · Opublikowano
Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.
