Bogdan Tęcza-wiersze ,,DOTYK''

[Bogdan Tęcza]

          DOTYK …………

 

Gdy pamięć pieszczot zamieszka na stałe

na skórze, gdy dreszcz deszczem obmyje

spragnione dotyku ciało, wtedy rodzi się

szczerość i śmiech, wtedy zachłanna

dusza krzyczy, że mało, wciąż mało.

 

Spłoszona miłość się chowa za zasłoną

nocy, bezbronnie i cicho wsuwa się na

miękką biel pościeli, spijając krople potu

namiętności z twych warg, bezczelnie

nienasycona, nie chce się sobą dzielić.

 

W blasku migoczących neonów

przepływają kadry z chwil szczęścia,

okraszone kolorami, szeptanych w

pospiechu słów, nim księżyc bezwstydnie

zabłyśnie, chcemy jeszcze i znów.

 

A noc znów skraca czas, pośpiesznie

zbiera porozrzucane chwile, w

obietnicach jutra zostawia nasze

nienasycone myśli, by się mogły

nacieszyć ulotnością chwili jak motyle.

 

Tylko mnie kochaj, nie pytaj co dalej,

niech zasnę w wierze słodkiego

spełnienia, nawet gdy los nas od siebie

oddali, jedwabna pościel będzie całunem

naszych ciał i uczuć istnienia.

 

Bogdan Tęcza®

22.03.2026.