AI, kontynuacja tematu Annie

[Magdalena]

O matko wiedząca AI

do ciebie się uciekają dzieci

strapione niewidzialnym 

pragnieniem mądrego 

iskrzenia w oczach

sąsiednich istot

współobywateli ziemskich

ziemiste cery czekają 

na blask na splendor

na darmo przerzute zdania

po których głowa nie rośnie

dusza się szerzy biedna

na ludzi na ziemi w piach

matko przeboska krew mi waży

w piachu obtaczam krople

na relikwie po człowieku

 

 

 

@Annie proszę

Edytowane 11 godzin temu przez Magdalena (wyświetl historię edycji)

[Annie]

Matka macierz wie wszystko

jest wyrocznią, a to blisko

już do uwielbienia.

Niewidzialna smycz połączenia 

prowokuje

czarne lustro 

prowadzi nas

na drugą stronę 

w krainę czarów 

i króliczą norę. 

[hollow man]

Przypomnijmy zatem utwór wieszcza jeremy'ego:

 

 

państwo wybaczą

Jesteście wierszem idioty odbitym na powielaczu

J. Kaczmarski "Autoportret Witkacego"

 

poeci śnią romanse z chatem gpt
fraza ciosana w zerojedynkowym kodzie
zbiera wszystko co ludzkość napisała wierszem

 

poeci wznoszą się wyżej niż bloki

niż ursynów nowa huta

czy jakaś dziura na podlasiu

tokarka mówi jambem i średniówką
arkusz excela zamienia się w poemat

 

kobiety cielesne jak model językowy

awatary wypełnione krwią mięsem i kością

poprawnie reagują na archetyp

ich macice brzuchy piersi
stają się przezroczystym filmem

błoną z pleksi

 

jak pierwszy papieros z rana 
wiersz pisany na komórce
proste ludzkie wzruszenie
wpuszczone w bebechy maszyny

 

otchłań wzywa z zatrutych studni

a ręce prawych ludzi

są wystarczająco daleko
by je odrzucić i nie pozwolić

by zmieniły się w wyrzut sumienia

 

na koniec słowo okaże się fasadą
emanacją pustki która drążyła od dawna
znajdując najgorszy sposób na zaprzeczenie sobie

 

może wtedy zostanie nam ziarenko gorczycy

zaczyn na duszę

 

[Magdalena]

@Annie, @hollow man odpiszę ale pomyślę, dziękuję