czy spać z groszkiem pod głową
wątpię czy to jest miłe
może uczynić coś słowom
lepiej podłożyć pod ... biodro
zamiast się dopasowywać
świat dopasować do siebie
i pisać bajki miast gdybać
a będzie pięknie jak w niebie
:)))
Historia edycji
Należy zauważyć, że wersje starsze niż 60 dni są czyszczone i nie będą tu wyświetlane
czy spać z groszkiem pod głową
wątpię czy to jest miłe
może uczynić coś słowom
lepiej podłożyć pod ... biodro
zamiast się dopasowywać
świat dopasować do siebie
i pisać wiersze miast gdybać
a będzie pięknie jak w niebie
:)))
-
Ostatnio w Warsztacie
-
Waldemar_Talar_Talar 18 877
Lubię gdy wieczór
drzwi otwiera gdy
jego cienie się
ukrywają
Uwielbiam wieczory
pełne tajemnic ich
myśli które do
snów pukają
Lubię wieczory
ozdobione pełnią
ich gwiazdy które
na życiu się znają
Kocham wieczory
bo to po nich coś
do dnia otwiera
jasne bramy
Lubię tę porę to w
niej nadzieja się
tli do uśmiechu
i miłych łez3
-
-
Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach
-
- 98 odpowiedzi
- 1 681 wyświetleń
-
- 43 odpowiedzi
- 557 wyświetleń
-
- 35 odpowiedzi
- 736 wyświetleń
-
- 33 odpowiedzi
- 785 wyświetleń
-
- 33 odpowiedzi
- 408 wyświetleń
-
-
Zarejestruj się. To bardzo proste!
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
-
Ostatnio dodane
-
-
Ostatnie komentarze
-
Przez Berenika97 · Opublikowano
@lavlla nisu Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :) -
-
-
.thumb.jpg.24ff4d9056d3da47ce3fae75f93e4311.jpg)
Przez Poet Ka · Opublikowano
@Łukasz Jurczyk dopuszczam i taką przyczynę literackiego "odejścia". -
Przez leszek piotr laskowski · Opublikowano
"Mierność poetów” Toniemy „tu” – odmieńcy, wariaci uzależnień, łajbą, co weny nabiera z tworzywa zmielonego. W wiosennych kiełkach, nowo płodowych, pośród drzew lasu Szymborskiej i Słowackiego. Każdy z nas słowo swej myśli zapisuje i na opinię nie czeka, bo mu to powiewa. Rodzina oszołomów, zagubiona w otoczeniu, w którym większość poezję olewa. Idziemy razem przez natury sekrety i ludzkie uczucia bardzo ciemną knieją. Lecz choć nas kpiąco mijają na szlaku, my w każdym szeleście słyszymy głos duszy. Nie chcemy złota ni braw na wiwat, póki w nas rytm ten kamienie porusza. A gdy dobijemy do swych dni brzegu, zostaną po nas te wersy w ciszy. Wiatr prochy rozwieje w sekrety natury, a serce poety ktoś inny usłyszy. Leszek Piotr Laskowski.
-
-
Najczęściej komentowane
-
-
Wiersze znanych
-
Najpopularniejsze utwory
-
Najpopularniejsze zbiory
-
Inne