Lodem jeszcze zwarte stawy.
Po nim gąski.
Woda w polu.
W rzędach dęby jakby dalej
im gęsiego,
bo i grząsko.
Miedza osuszona w słońcu.
Przegląda się
niebo w błocie.
I pulsuje Ziemia w końcu.
Rozpostarte trzyma skrzydła
w marcu dąb,
pierwszy stroiciel.
Lodem jeszcze zwarte
stawy.
Po nim gąski.
Woda w polu.
W rzędach dęby jakby
dalej
im gęsiego,
bo i grząsko.
Miedza osuszona
w słońcu.
Przegląda się
niebo w błocie.
I pulsuje Ziemia
w końcu.
Rozpostarte trzyma skrzydła
w marcu dąb,
pierwszy stroiciel.
Z dawnej epoki
zostały liście.
Przychodzi na szczęście
skowronek (psalmista)
Muzyka jest czysta
i pada słów trzysta.
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
Przez Jacek_Suchowicz · Opublikowano
Przez Charismafilos · Opublikowano
Przez KOBIETA · Opublikowano
Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.
Przez FaLcorN · Opublikowano
Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.
Przez Charismafilos · Opublikowano
