Znajdę cię wszędzie

[dramatoporanku]

„Znajdę cię wszędzie”

Nie szukaj mnie
pod wodospadem,
w tłumie,
czy w rozedrganym chaosie myśli.

Nie znajdziesz mnie
w krainie lodu,
gdzie od krzyku
zamarzających uczuć, 

pęka nawet cisza.

Nie idź za echem 

dzwonów bijących na alarm,
ani za jazgotem pustych 
pochlebstw i deklaracji.

Nie ma mnie tam,
gdzie cel pożera wszystko,
gdzie godność, zagubiona, 
nosi maskę nieprzyzwoitości.

Nie podążam mamony blaskiem,

Którym tylu umysły poraził

gubiąc ostanie ślady siebie,

w ciężkim oddechu obojętności.

Mówiłeś, że znasz drogę,
że odnajdziesz mnie wszędzie tam,
gdzie nasz zapach
wciąż unosi się w powietrzu.

Nauczyłeś mnie trwać -
bez lęku przed ciszą, 
bez ucieczki przed falą.

Cierpliwie.

Z odwagą zakorzenioną w sobie.

Z miłością,

która nie przemija.

Przy brzegu.

17.02.2026

[vioara stelelor]

@dramatoporanku

Delikatny i subtelny wiersz, który pokazuje, że prawdziwa miłość jest bardzo pokorna.

Trzyma się z daleka od szumnych deklaracji, pokazówek, blichtru, krzyku, fanfar.

Ona przychodzi cicho, uważnie, z czułością.

Powoli, łagodnie buduje zaufanie, daje poczucie bezpieczeństwa.

Nie osacza, a służy.

Pięknie o tym piszesz.