Historia edycji

@Myszolak Może to odległe, ale przyszło mi na myśl, że antidotum mógłby być Saint-Exupéry. Szczególnie "Ziemia, planeta ludzi". Bo ja go czytam tak, że jedynie z ludźmi, przez ludzi i dzięki ludziom my sami możemy być bardziej ludzcy.  

już wiedziałem dlaczego czasami nie rozumiem angielskiego

@andrew   Autentyczna refleksja duchowa. Od pozowania w świetle po prośbę o oliwę - droga od ego do pokory. Mądry :) 

O jak fajnie. Wierszyk niedoskonały :) czuć, że zwyczajnie, napisany przez człowieka ku pokrzepieniu samego siebie:) pozdrawiam

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

   

wszystkie wiersze których nie zdążyłem dla ciebie stworzyć teraz przysiadły na mnie jak gawrony na topolowych gałęziach pod moim domem   jeden za drugim przechylają czarne łebki i powtarzają surowo chrapliwie że w miłości nie wolno sobą zasłaniać drogi ani horyzontu   mądrzejsze są niż ja zostawiają po sobie tylko tyle śladów ile trzeba by dojść do najprostszego celu   przecież zamiast wciąż krążyć z uporem wokół mojego jedynego tematu mogłem ci chociażby opowiedzieć o nich   albo o cyrkoniach zgubionych na śniegu przez zimę przystrojoną w słoneczne gipiury   czy też o lazurowych jeziorach przeniesionych z górskich dolin na pochmurne niebo przed zmianą pogody   teraz więcej potrafię zrozumieć gdy ból nie jest mi wymierzany lecz płynie z wewnątrz własnoręczny za zgodą i z wyboru   na najważniejszej lekcji jestem będę obecny   i te wszystkie wiersze jeszcze kiedyś napiszę napiszę ...piszę...       05. 02. 2026.