Historia edycji

@Witalisa

 Ekfraza to nie tylko „suchy opis”, lecz opis, który:

• przekłada dzieło sztuki na język literacki,

• bywa interpretacyjny i refleksyjny,

• może ożywiać obraz w wyobraźni czytelnika.

Może być:

metaforyczna,

rozszerzająca,

oparta na wiedzy (historycznej, symbolicznej, kulturowej).

księżyc jest obecny jako źródło światła, nie jako obiekt wizualny

Rozszerzone ujęcie teoretyczne

We współczesnej teorii literatury ekfraza to sposób werbalnej reprezentacji dzieła sztuki — nie tylko jego powierzchowny opis, lecz przekład obrazowego doświadczenia na język literacki, często z elementami interpretacji lub subiekcji autora tekstu.  

Ekfraza to literacki opis dzieła sztuki, który może przekraczać dosłowny zapis i ujawniać to, co autor w obrazie widzi i interpretuje.

Przyklady:

Zbigniew Herbert –

„Apollo i Marsjasz”

ekfraza rzeźby (motyw sztuki antycznej),

nie opisuje jej „technicznymi detalami”, tylko interpretuje sens i dramat,

bardzo często podawany jako modelowy przykład ekfrazy interpretacyjnej.

 Zbigniew Herbert –

„Nike która się waha”

nawiązanie do rzeźby Nike z Samotraki,

dopowiedzenie emocji i myśli postaci,

świetny dowód, że ekfraza może dodawać to, czego nie widać.

Wisława Szymborska –

„Brueghel (I)” / „Brueghel (II)”

ekfrazy obrazów Pietera Bruegla Starszego,

skupienie na szczególe, tle, postaciach drugoplanowych,

bardzo często omawiane na lekcjach i w podręcznikach.

 Wisława Szymborska –

„Muzeum”

refleksja nad dziełami sztuki,

ekfraza pośrednia (nie jednego obrazu, lecz idei oglądania sztuki).

Tyle literatura na ten temat.

Ale wiesz co? Chyba skutecznie mnie zniechęciłeś do publikowania takich wierszy.
Opisuję tutaj  wrażenie jakie obraz na mnie wywarł  a nie robię inwentaryzację co na nim jest.

@Witalisa

 Ekfraza to nie tylko „suchy opis”, lecz opis, który:

• przekłada dzieło sztuki na język literacki,

• bywa interpretacyjny i refleksyjny,

• może ożywiać obraz w wyobraźni czytelnika.

Może być:

metaforyczna,

rozszerzająca,

oparta na wiedzy (historycznej, symbolicznej, kulturowej).

księżyc jest obecny jako źródło światła, nie jako obiekt wizualny

Rozszerzone ujęcie teoretyczne

We współczesnej teorii literatury ekfraza to sposób werbalnej reprezentacji dzieła sztuki — nie tylko jego powierzchowny opis, lecz przekład obrazowego doświadczenia na język literacki, często z elementami interpretacji lub subiekcji autora tekstu.  

Ekfraza to literacki opis dzieła sztuki, który może przekraczać dosłowny zapis i ujawniać to, co autor w obrazie widzi i interpretuje.

Przyklady:

Zbigniew Herbert –

„Apollo i Marsjasz”

ekfraza rzeźby (motyw sztuki antycznej),

nie opisuje jej „technicznymi detalami”, tylko interpretuje sens i dramat,

bardzo często podawany jako modelowy przykład ekfrazy interpretacyjnej.

 Zbigniew Herbert –

„Nike która się waha”

nawiązanie do rzeźby Nike z Samotraki,

dopowiedzenie emocji i myśli postaci,

świetny dowód, że ekfraza może dodawać to, czego nie widać.

Wisława Szymborska –

„Brueghel (I)” / „Brueghel (II)”

ekfrazy obrazów Pietera Bruegla Starszego,

skupienie na szczególe, tle, postaciach drugoplanowych,

bardzo często omawiane na lekcjach i w podręcznikach.

 Wisława Szymborska –

„Muzeum”

refleksja nad dziełami sztuki,

ekfraza pośrednia (nie jednego obrazu, lecz idei oglądania sztuki).