Casting

[Krzysztof Pokrzywiec]

Gdzies tam w Weronie.

Gdzie pory roku ulotne.

A posągi mówią lirycznie

Powieści erotycznie, mistycznie.

 

W snami lśniącym ogrodzie,

Gdzie czerwień róż krzaczastych 

Odbija biel księżyca śpiącego…

 

NIE NIE NIE!

ZBYT ROMANTYCZNE,

…Muszę to jakoś podkręcić.

 

W ogrodzie cierni zdrad.

Romeo, w reflektorze

Julkę ślepo castinguje.

 

Zejdź z balkonu, to cię wypróbuję.

Stań na scenie, pokaż nam!

Swe najlepsze

Najlepsze w życiu ruchy.

 

Niech Werona

Zobaczy co kryje.

A ja ocenię,

Czy można cię kochać:0

 

Oh hej! Wyglądasz w tym pięknie!

Przesunę cię w prawo.

Masz ładne łydki! Więc brawo!

 

Ciebie w lewo…

Za tą twarz. 

 

Lewo, lewo, prawo, lewo...

 

Zabawmy się znów!

Gdy nie odpiszę,

Cóż, problem nie mój!

Skrzętnie wybieram obiekty

Kolekcjonuję, jak Pokemonów karty.

 

Chcesz być jedną z nich?

 

Kocham ta grę,

Ja wybieram. Ty płaczesz.

Co chcesz wiedzieć kochanie?

Ćśś, z tym krokiem nie mów wcale.

Bo Kupidyn… ominie mnie bokiem.

 

To toksyczna gra

Ekscytująca gra.

Rozgrywka bez kości

Palce suną po planszy ciał.

A gdy wychodzisz,

Następne lewoprawo.

 

Wszyscy gramy w tą grę,

Licząc na miłość z księżyca,

A to tylko sztuczne podchody.

Gdzie się podziały prawdziwe zaloty?

 

Lewo, prawo, prawo, lewo.

Jak w kasynie, przegrasz.

W ruletce z serc.

Kto w nią nie grał,

Niech przeklnie.

 

Kochamy momentami.

Na scenie, ranimy kobiercami.

Osadzając się w rolach

Chwilowych aktorów.

By zniknąć ze swych żyć.

By zniknąć znowu z mojego…

 

[Marek.zak1]

Fajny pomysł i sam wiersz. To jednak działa w dwie strony, wiec Julka z balkonu też ma swoją checklistę. Gdyby Romeo nie był w Motecchich, tylko z ludu mógłby co najwyżej popatrzeć. 

Pozdrawiam