Historia edycji

Obszyte starymi szmatami, Lico Rzeźbione rycinami wiedzy Ręce, Spróchniałe od pracy.   Zmarznięte policzki, Suche Łzy szklące na mrozie. Podkreślają błękit żył pod skórą.   Wychowała pokolenia. Miasto. Pełne. Pędzące. Prezydentów, żebraków i cieśli. Łono rozerwane.   Już dawno nie dziewica Zbrukana wszystkim co ludzkie. Nauczyła się żyć  Gdy ją wołają staruchą.   W koszyku pomarańcze. Tanio! Tanio pomarańcze! Wszystkie te same, poobijane. Prócz jednej białej, lśniącej!   Jak ona za młodu. Owoc żywota Którego podgniło Życie. I ludzie.   I rewers i Amen.

@Annie poprzez czarną dziurę można się dostać do innego wszechświata i w tym wszechświecie jestem taka sama, ale mogę inaczej żyć :) 

Klimat, przesłanie jak w Portrecie Doriana Greya. Pozdrawiam. 

Bad boy to jest trudny temat, nudy z takim nigdy nie ma, rollercoaster wciąż funduje, wkurwia, ale jak czaruje. Gdy tych huśtań wciąż przybywa, to z emocji będziesz rzygać.    

@infelia haha:)