Nie bierze mi się na życie od dawna,
chociaż przeciwnie by wypadało,
lecz z każdym życia kolejnym kęsem,
Jest mi go nazbyt, niżeli za mało...
W miarę jedzenia apetyt wzrasta,
mawiają głodni, spragnieni smaku.
Słodko zakąszą, popiją gorzko,
nazwą to fatum lub Boską drogą.
A ja umieram, wśród murów miasta,
zmęczenia ludźmi, głębi braku.
Uciekam marzeń ulotnych dorożką,
W krainę istot co żyć już nie mogą...
Nie bierze mi się na życie od dawna,
chociaż przeciwnie by wypadało,
lecz z każdym życia kolejnym kęsem,
Jest mi go nazbyt, niżeli za mało...
W miarę jedzenia apetyt wzrasta,
mawiają głodni, spragnieni smaku.
Słodko zakąszą, popiją gorzko,
nazwą to fatum lub Boską drogą.
A ja umieram, wśród murów miasta, zmęczenia ludźmi, głębi braku.
Uciekam marzeń ulotnych dorożką,
W krainę istot co żyć już nie mogą...
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
Przez Gosława · Opublikowano
Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.
@hollow man bo to co w Niej jest takie bardzo rozchwiane I ta Anka jeszcze nie wie czy świat rymem i rytmem opisać czy zostać jednak w bieli
Przez violetta · Opublikowano
Przez hania kluseczka · Opublikowano
Przez violetta · Opublikowano
Przez Mitylene · Opublikowano
