To tak się ciągnie przez te wiersze, aż chciałoby się krzyknąć peelowi w twarz: "Halo, pobudka! Życie stygnie!".
To jakiś taki czas był, gdy wszystko się rozpadało i se człowiek stał z cegłą w ręku na pustym polu żeby budować dom.
Dzięki za czytelnictwo.
To tak się ciągnie przez te wiersze, aż chciałoby się krzyknąć peelowi w twarz: "Halo, pobudka! Życie stygnie!".
To jakiś taki czas był, gdy wszystko się rozpadało i se człowiek stał z cegłą w ręku na pustym polu żeby budować dom.
złoto srebro platyna
niby coś ale jednak
bez serca
uśmiech płacz żal
niby prawdziwe ale
czegoś tu brak
spowiedź kłamstwo
choć siebie równe
któreś łże
miłość kochanie coś
pięknego ale wielu
jest na nie
życie śmierć pasują
jak ulał cóż więcej
człowieku chcieć
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
Przez Ajar41 · Opublikowano
Przez Ajar41 · Opublikowano
Przez Simon Tracy · Opublikowano
Przez Berenika97 · Opublikowano
