Historia edycji

Na wiosnę

Jasny płomień nieobłudnej wiary,
wielki przypływ miłości – płaszczą się i łaszą.
Za rękę trzyma ciekawość i nadzieja,
moment, który nadaje wysoką godność.

Latem 

Nasiąkam muzyką, zbieram zachwyty,
emocje towarzyszą, przyciągają, pociągają.
Wyjątkowe chwile światłoczułej materii,
spokój i harmonia – zdania nie spieszą się do kropki. 

Na jesień

Neurotyczne przeżycia diabeł przykrył ogonem,
marzenia umierają w bólach.
Nie można dać drugiemu tego,
czego samemu się nie ma.

Zimą

Brak już zasobów, aby być kochanym.
Los rozdał gorsze karty,
zimna, zimowa zima.
Ciężko o sobie myśleć jak o świni –
lepiej jak o motylku.

Na wiosnę

Jasny płomień nieobłudnej wiary 
Wielki przypływ miłości... 
Zachwiany falą szukam oparcia
Znajduje u Jana, trzy, szesnaście...