Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Historia edycji

Należy zauważyć, że wersje starsze niż 60 dni są czyszczone i nie będą tu wyświetlane
vioara stelelor

vioara stelelor

1 godzinę temu, APM napisał(a):

rozmawiają o życiu

milczą o miłości

 

Czyli skupiają się na wszystkim, tylko nie na tym, co ważne.

 

1 godzinę temu, APM napisał(a):

jadą

rozmazani

przemijają w pośpiechu

 

Podróż pociągiem, jako metafora życia, jest niby już bardzo dobrze znana, ale wciąż ma potencjał.

Rozmazanie, czyli niewyraźny obraz w ruchu, pokazuje, że w pędzie stajemy się niewidoczni, pozbawieni twarzy, tożsamości, uczuć.

 

1 godzinę temu, APM napisał(a):

potem krzyczą spojrzeniami

wyciągają ręce do maszynisty

o opóźnienie pociągu

proszą

 

No tak.

A przecież każda podróż ma swój początek i koniec, należy o tym pamiętać i wypełnić dany nam czas tym, co ma sens, nie pozwolić, aby obojętność albo lęk nas rozmazały.

Przecież po to wsiedliśmy, żeby coś przeżyć, tylko często wydaje nam się, albo że nie ma po co i z kim, albo że mamy jeszcze czas.

 

vioara stelelor

vioara stelelor

Godzinę temu, APM napisał(a):

rozmawiają o życiu

milczą o miłości

 

Czyli skupiają się na wszystkim, tylko nie na tym, co ważne.

 

Godzinę temu, APM napisał(a):

jadą

rozmazani

przemijają w pośpiechu

 

Podróż pociągiem, jako metafora życia, jest niby już bardzo dobrze znana, ale wciąż ma potencjał.

Rozmazanie, czyli niewyraźny obraz w ruchu, pokazuje, że w pędzie stajemy się niewidoczni, pozbawieniu twarzy, tożsamości, uczuć.

 

Godzinę temu, APM napisał(a):

potem krzyczą spojrzeniami

wyciągają ręce do maszynisty

o opóźnienie pociągu

proszą

 

No tak.

A przecież każda podróż ma swój początek i koniec, należy o tym pamiętać i wypełnić dany nam czas tym, co ważne, nie pozwolić, aby obojętność albo lęk nas rozmazały.

Przecież po to wsiedliśmy, żeby coś przeżyć, tylko często wydaje nam się, albo że nie ma po co i z kim, albo że mamy jeszcze czas.

 



×
×
  • Dodaj nową pozycję...