Jak to szło? Granice mojego świata są granicami mojego języka? Jakoś tak chyba...
Tak chyba można powiedzieć, że człowiek w poszukiwaniu sensu przechodzi przez fazę rozczarowania, utraty i rozpaczy po to, by zrozumieć, że nie o poszuwanie sensu chodzi, tylko o jego nadawanie (za Franklem).
Dziękuję już tradycyjnie za wnikliwość i życzliwe czytanie.
Jak to szło? Granice mojego świata są granicami mojego języka? Jakoś tak chyba...
Tak chyba można powiedzieć, że człowiek w poszukiwaniu sensu przechodzi przez fazę rozczarowania, utraty i rozpaczy po to, by zrozumieć, że nie o poszuwanie sensu chodzi, tylko o jego nadawanie (za Franklem).
Dziękuję już tradycyjnie za wnikliwość i życzliwe czytanie.
Jak to szło? Granice mojego świata są granicami mojego języka? Jakoś tak chyba...
Tak chyba można powiedzieć, że człowiek w poszukiwaniu sensu przechodzi przez fazę rozczarowania i rozpaczy po to, by zrozumieć, że nie o poszuwanie sensu chodzi, tylko o jego nadawanie (za Franklem).
Dziękuję już tradycyjnie za wnikliwość i życzliwe czytanie.
Spróbuję długo być piękna
Wieczorami zachodzi głód
Nieporęcznie mi kłamać
Jestem syta, jak można
Mieć taką czarną duszyczkę
Jak ja
W indiańskim plemieniu
Daleko i dawno
Miałabym Was dwóch
Ale nie teraz, teraz
Mówisz mi szlachetna
A ja jestem groźna i zmienna
I na przekór sobie
Dosyć wierna
Tak pół na pół
Skoro piszę te słowa
Białe
A raczej czarne
Jak ja
Edytowane przez Magdalena (wyświetl historię edycji)
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
Przez andrew · Opublikowano
Przez andrew · Opublikowano
Przez Magdalena · Opublikowano
.thumb.jpeg.b5ae7bcef73c3501c1166879fc389fb7.jpeg)
