Historia edycji

@Tyrs próbuję tylko domyślić się do czego ten tekst zmierza

@Marek.zak1   Trafna refleksja o wiecznym dylemacie dziennikarza - gdzie kończy się prywatna rozmowa, a zaczyna materiał do publikacji? Pytanie o granicę między zawodową ciekawością a szacunkiem dla cudzej prywatności. Od charakteru zależy, która strona przeważy. A dziennikarz to jeden z najbardziej stresujących zawodów.   Znów deadline puka do okienka, a w głowie pustka - wcale nie cienka. Scrolluje Twitter, Facebook, blogi, szuka sensacji na swej drodze. Nie widzi ludzi - widzi leady, nie słyszy słów - słyszy cytaty. Każda rozmowa to wywiad w głowie, relaks? To słowo już nieznane. I kiedy wreszcie tekst wysłany, oddech ulgowy - krótki, znany. Bo jutro znowu będzie trzeba nowego tematu - bez wytchnienia.

@bazyl_prost Człowieku, ja rozumiem, że są ferie, ale naprawdę daj sobie spokój. Wykorzystaj wolny czas na rozwój, naukę do poprawek czy czegoś tam.  

@andrew   Kiedy kogoś nie ma, głowa pracuje na pełnych obrotach, kiedy jest - myśli cichną. Jakież to  prawdziwe i rozpoznawalne. Pozdrawiam. :) 

@tetu   Intrygujący wiersz!  Przeczytałam trzy razy - czy to wiersz o godzeniu się z przemijaniem?   To jakby proces wycofywania się ze świata zewnętrznego (który staje się obcy i niewyraźny) do wnętrza, gdzie jedyną wartością jest czucie, dotyk i autentyczność własnego „ja”. To bardzo intymna lekcja obecności w obliczu nieuniknionego końca. Wiersz ma w sobie dużo melancholii.   A może to o nadziei - jest "światło". :))) Piękne obrazowanie  połączone z horyzontem.